• Grote Prijs Cécémel

    Hopelijk regent het morgenvroeg niet, en waait het ook wat minder. Er moet gefietst worden, of mijn week zit scheef.

    Gisteren genoten van een avondje Gentse Zesdaagse. Het gevecht om rondjes en punten. Bruno Risi, dat is ambiance gegeven, zeker met hardrijder Marvulli erbij. Spijtig genoeg stopt der Bruno er begin volgend jaar mee. Ook De Ketele liet het gisteren niet aan zijn hart komen en hij wist Keisse & co regelmatig een neus te zetten. Op ’t einde van de 2e ploegkoers van de avond nog net een ronde pakken en dan ook de spurt nog winnen. Bravo!

    Zo’n ploegkoers is eigenlijk een spel van 2 kampen: diegenen die regelmatig een ronde kunnen nemen tegen diegenen die dat niet kunnen. De eersten lukken er één voor één (en meestal per 2 of 3) in om zich om beurten een extra ronde toe te eigenen, waardoor ze ten opzichte van mekaar zo goed als geen netto winst boeken. Ze maken alleen winst op diegenen die níet sterk genoeg zijn om zo’n exploot uit te halen. Het is immers gemakkelijker om als sterkere weg te rijden van een groep met minderen dan omgekeerd. Vaneigens.

    Nog iets speciaals: alleen op de piste kan je het gat dichtrijden op de gelosten van je achtervolgers. Heel frustrerend moet dat zijn: je rijdt jezelf het pleuris om samen met een medevluchter een ronde te nemen en terug aan te pikken bij de staart van de groep, als terzelfdertijd uit die groep al een ander paar vluchters is vertrokken, op weg om jouw pleuris-voorsprong weer teniet te doen. Wie heb je dan echt een ronde aan hun broek gelapt? Juist, de groep van de minder sterke renners. Je echte concurrenten hebben geen duimbreed toegegeven. En dat alles tot groot amusement van het publiek.

    Die 6-daagse is toch wel een echt ‘brood en spelen’ gedoe. 22 renners – elite! - sloven zich 6 avonden na mekaar 5 uur lang uit om het publiek te plezieren in een folkloristische Vlaamse Kermis-zesdaagse. En om er weliswaar ook wat prijzengeld of een auto aan over te houden. Daarbij moet men in shirtreclame van totaal onbekende lokale sponsors strijden voor zoiets als... de Grote Prijs Cécémel. De rennersstiel! Maar ja, het is best leuk om naar te kijken! Lachen

  • Blowin' in the wind

    In tegenstelling tot de regenweerberichten van de voorbije dagen, klaart vanmorgen rond 9u de hemel op. De blauwe lucht neemt de overhand op grijze wolkenflarden. Fietsweer dus... hoewel er 1 minpunt is: our friend the wind toont zich weer van zijn strafste kant. 't Wordt met andere woorden weer duwen geblazen.

    "In wind en regen kweekt men kampioenen." zie Merckx, en voilà bibi dus supergemotiveerd de weg op. Voor een herhaling van het windgevecht van vorige week, deze keer richting zuidwest. Naar Bever, Bassilly en... jazeker, Gellingen-Ghislenghien. Daar staat de Colruyt turbine nog altijd galette te geven. Met een suizend geluid. Mijn prangende vraag van gisteren is nog niet verteerd. "The answer, my friend, is blowin' in the wind."

    Ik weet het, de wind blaast mij wat weg van mijn bedoeling om hier een fietsgerelateerde blog van te maken, maar voor wie nu ook met mijn lastige probleemstelling zit opgescheept: googelend naar een antwoord kwam ik op de volgende zeer interessante site van de Danish Wind Industry Association: http://www.talentfactory.dk/en/tour/wres/wake.htm

    Daar staat: "Since a wind turbine generates electricity from the energy in the wind, the wind leaving the turbine must have a lower energy content than the wind arriving in front of the turbine." Dat wisten we dus al. Eerste hoofdwet van de Thermodynamica, heb ik ooit geleerd.

    Overigens een heel mooi ge-illustreerde website. Je kan van de Denen iets bijleren over de wind. En niets met fietsen te maken? Niet helemaal! Kijk hier eens: http://www.talentfactory.dk/en/tour/wtrb/aerodyn2.htm

    Turbines en coureurs, de eersten doen het mét de wind, de laatsten tegen de wind.

    Om af te sluiten nog een klassieker van Dylan, in een mooie uitvoering van Katie Melua, je weet wel, die van de Nine Million Bicycles: http://www.youtube.com/watch?v=z7-Tb_FsWRw&feature=related 

  • Genereert een windmolen extra wind?

    Genereert een windmolen extra wind?
    Dat is de vraag die mij deze namiddag puzzelde toen we met een pelotonnetje van 10 'coureurs' in Ghislenghien aan de Colruyt-windmolen, of beter windturbine, passeerden. De Colruyt-turbines hebben tegenwoordig hun bezigheid. Met al die 'climat change' wind wordt er nogal wat elektriek geproduceerd. Doe daar vandaag nog de blauwe hemel bij en dan weet je dat her en der ook al die zonnepanelen met elektronen zitten te jongleren.
     
    Dus mijn vraag opnieuw: genereert een windmolen extra wind? Zelfs Maurice kon mij niet direct een antwoord geven. En dat is toch wel een slimmen tiep. Ik moet wel toegeven dat andere beslommeringen plezanter zijn om over te peinzen, maar wanneer je voor de 738e keer door het industriepark van Ghislenghien fietst, dan wil je al eens over iets origineels nadenken, hé. 
     
    Is het een stomme vraag? Is het antwoord: "Natuurlijk niet!"? Of zit er meer achter?
     
    Volg even mijn fietsmatig 'logisch redeneren':
    1) Wind is er omdat er in de atmosfeer een luchtdrukverschil is tussen een hogedrukgebied en een lagedrukgebied. Die wind gaat daarbij netto gezien van het hoge- naar het lagedrukgebied. Niet moeilijk tot nu toe.
     
    2) Wanneer die wind een windmolen aandrijft, dan wordt een deel van de windenergie omgezet in de energie van de draaiende molenwieken of turbine-rotorbladen. (Voor de freaks: men noemt dat bewegingsenergie of kinetische energie). De oorspronkelijke windenergie (overigens ook kinetische energie) wordt daardoor bijgevolg een beetje verminderd. Juist? Geen speld tussen te krijgen.
     
    3) Het hoge- noch het lagedrukgebied hebben er enig benul van dat er in Gellingen (of in Halle) een windturbine van de Colruyt gratis en voor niks windenergie staat af te tappen. Drukgebieden zijn over 't algemeen niet heel slim en kennen zeker niets van fysica. Dat betekent dat in ons geval het lagedrukgebied nog altijd evenveel luchtdruk (en dus lucht) te weinig heeft als moest daar onderweg geen windmolen staan te zwieren. Er moet dus evenveel wind (ofte lucht) van het hoge- naar het lagedrukgebied blijven waaien, met of zonder Colruyt-windmolen onderweg. De wind moet dus evenveel bewegingsenergie blijven opbrengen tussen de 2 drukgebieden. 
     
    4) Als nu onze windmolen een deel van die windenergie heeft ingepikt, dan kan het niet anders dan dat dát deel continu vervangen moet worden door extra kracht in de luchtverplaatsing. Straffere wind om de honger van het lagedrukgebied te blijven stillen.
    Besluit: een draaiende windmolen trekt extra wind aan. En iets dat extra wind genereert noemt men een ventilator. Dus is die turbine van de Colruyt feitelijk een ventilator! Voilà, dat is wat ik altijd al heb gedacht. Tong uitsteken
     
    Eigenlijk kon mij dat daar in Gellingen geen moer schelen of er nu extra wind is door die molen of niet, maar het intrigerende was dat ik daar in het industriepark geen antwoord had of mijn redenering nu klopt of niet. Zit er een denkfout in? Zo ja, waar? En laat dat nu net het nadeel zijn van zo'n industriepark: voor je het weet ben je er door en zitten de gedachten weer bij het rechts - links -  rechts laveren door de Henegouwse kronkelende baantjes. Gedaan met nadenken over de vraag of Colruyt nu windturbines of ventilatoren heeft geïnstalleerd. We moeten voort. Voort naar de volgende vraag. Zou het morgen regenen?

  • My friend the wind

    Nog net geen stormwind, maar de zon laat zich bij momenten eens zien en dus bekruipt mij de drang om met een tweewieler te gaan rijden. Het wordt de mountainbike, voorlopig nog met noppenbanden. "Ge weet toch dat het hard waait?", zegt mijn echtgenote. "Jazeker!". In de wind fietsen of nog beter: gaan lopen, is dé methode om alle piekerijen en lastige probleemstellingen eens uit uw gedachten te keren. Een deugddoend effect.

    Ik ben nog maar goed en wel op de heirbaan als ik al uit volle kracht moet duwen om mijn vehikel niet achteruit te laten blazen. En zeggen dat ik zelfs vóóruit wil geraken. Pfff, dat wordt stoempen. 40km lang, om juist te zijn. Tot in Montignies-les-Lens. Bij momenten zakt mijn snelheid terug tot 15km/h. Een snelheid die normaal alleen op lastige cols en steile Ardennenhellingen mag gereden worden. Maar 't kan vandaag geen kwaad want ik kom weinig andere fietsers tegen die mijn gemis aan velociteit kunnen beoordelen. Niet iedereen houdt van ploeteren en klowieren tegen den bruisschenden wind op.

    Met een zucht van verlichting voel ik vanaf Montignies de tegenwerkende kracht van de wind afnemen. En blijkbaar komt my friend the wind vandaag from the south: op de Romeinse baan voel ik pas de extra PK's recht in mijn rug duwen. Windkracht. Goed zo, we zijn ecologisch bezig! De snelheid gaat over de 30km/h, zelfs meer dan 40 en heel even tot 50. Het gesnor van de noppenbanden is muziek in mijn oren. Rrrrrrrrrrrr. Enkel een 3-tal bulten remmen mijn cadans, maar ik ben te lui om kleiner te schakelen en met de paar extra PK's in 't gat, sleur ik telkens mijn aluminium Scott over de top. Daarna is 't weer rrrrrrrrrrr. Lachen

    Edingen door, nog een dikke 10km tot de finish. Net op tijd want de auto's rijden al met de lichten aan. In de afzink van Vollezele naar Winnik nog een laatste keer naar 45 en daarna kan ik aan de voorbereiding tot de landing beginnen. 75km rond, 25,5 gemiddeld. Bwa, dat moet volstaan voor vandaag. Zou het morgenvroeg regenen?

    My friend the wind in een prachtige 'zorba'-versie: https://www.youtube.com/watch?v=-bJ7WoWp2Hg