• Miezerig... in de voormiddag

    60km hebben we met ons twee-en afgelapt deze namiddag. Heen en terug naar het Hoppebos in Flobecq. Aan een gestrekt tempo: gemiddeld 31km/h. Komt het door mijn recente looptraining? Of ben ik stilaan uit mijn conditie-dip van de laatste maanden aan het klimmen? Of was het gewoon een uitzonderlijke dag? Feit is dat de motor vandaag op geen enkel moment sputterde en dat ik zelfs bergop, zowel op de Pottelberg als op Keringen, met een grote versnelling compagnon Cee (soepel draaiend op de kleine plaat) moeiteloos uit het wiel kon wringen. Voilà, da's gelijk mijn rekening van enkele weken geleden vereffend.

    DSCI0142.JPGDat we deze namiddag zijn gaan fietsen, met zelfs de zon op onze helm, komt dankzij de miezerigheid in de voormiddag. Deze ochtend dus willens nillens binnenactiviteiten. Maar tussen het (helpen) oplossen van wat tricky wiskundevraagstukken en vierkantsvergelijkingen door, kon ik het toch niet nalaten om een paar herfstfoto's te gaan schieten in de tuin. Gisteren kreeg de vijver wat extra aandacht en heb ik de eerste keer de afgevallen populierenbladeren van het gazon gekeerd. Herfst in de tuin kan mooi zijn, op een miezerige zondagvoormiddag. En als 's namiddags dan ook nog de zon schijnt...



  • Op de piste...

    piste - referentiesnelheid.jpgGisterenavond nog eens op de piste gaan rijden. In het winterseizoen is dat een regelmatige bezigheid. Om in beweging te blijven. Zoon Cee is een eerste maal meegegaan. Met grote ogen en een klein hartje naar de helling starend: "Onze pa is gek: dáárop rijden? Gekken!".

    Heel weinig volk op de baan vanavond. Cee kan de raadgevingen meepikken die de instructeur geeft aan een 5-tal neofieten. Ik rijd intussen mijn eerste rondjes op de blauwe stayerslijn. Na de basistips start Cee voor zijn eerste rondjes, nog onzeker op het vlakke middenstuk. Wat later zie ik hem naar de rode lijn schuiven. Lef heeft hij genoeg en wanneer hij een voorliggend, trager rijdend groepje nadert, wenk ik hem dat hij die gewoon op zijn elan rechts van de rode lijn kan voorbijgaan. Hij lijkt te twijfelen. Alle begin is moeilijk en ik laat hem even begaan.

    Maar mijn verrassing is groot wanneer ik, als laatste van het kleine peloton, een ronde later omkijk en een renner zie die heel zelfzeker het gat komt dichtrijden. Op de blauwe lijn. 42 per uur. Rood-wit tenue. Cekes! Hij nestelt zich in mijn wiel. Nog niet dikwijls iemand zo snel de piste-drempel weten nemen. De appel en de boom zeker?

    De rest van de avond toert Cee lustig mee, soms in groep, soms alleen. Door het kleine aantal renners op de baan is de snelheid niet altijd ideaal. Er ontbreken wat gangmakers die de snelheid op een mooie 42 km/h kunnen houden. Zelf lukt het mij vandaag ook niet zo best. De conditie is belabberd. Op de baan kan je dat perfect meten: ik haal op kop van de groep net 23 seconden per ronde. Da's een seconde boven mijn 'normale' doen. En de hartslag zit boven 150. De koude lucht voelt onaangenaam aan. Ik wil niet forceren en blijf per beurt maar een 8-tal rondjes op kop. De winter is nog lang. Beter wat genieten van het pedaleren en van Cee's vorderingen op de vaste pignon.

    volt fixed gear piste.JPGOverigens was er vandaag ook wel wat speciaals te zien op de baan. Een cameraploeg komt er een of andere kwast filmen die in gewone vrijetijdskledij, met fietshelm en met cowboylaarzen enkele rondjes op een baanfiets tracht te rijden. De man geraakt niet hoger dan de rode lijn. Diep in de stuurbeugel. Recht voor zich uitkijkend, een gespannen trek op het gelaat. Dat gelaat komt ons wel bekend voor en na enige tijd hebben we het door dat dit Kobe Ilsen is, de presentator van het TV-programma Volt, die blijkbaar het pistegevoel aan de lijve wil ondervinden. "Gaat het?", vraagt Cee hem en passant. "Da's gewoon levensgevaarlijk wat jullie hier doen!", reageert Kobe geconcentreerd. Wablief? Gevaarlijk wat wíj doen? Wat híjzelf doet ja! De laatste filmshoots worden immers opgenomen bovenaan in de hoge bocht, terwijl mijnheer de presentator op de schuine pistevloer staat, de linkerhand aan de reling en in zijn rechterhand zijn pistefiets vasthoudend. Gevaarlijk? Da's pas gevaarlijk, mijnheer Kobe! Knipogen  Enfin, binnenkort dus allen naar Volt kijken: de Blaarmeersen en haar enthousiaste pistecoureurs zijn (heel even) in beeld geweest! Op de foto: Cee in rood-wit-grijs tenue, in zijn wiel ikzelf in wit-geel-zwart.

    Volt: http://www.een.be/programmas/volt/fixed-gear-vaste-pignon-of-doortrapper

    Tot slot: Cee bleek sterk geïnteresseerd in de hellingsgraad van de baan. Meer info daarover vind je op: http://www.fietsica.be/op_de_piste.htm

  • ... and lead you through the streets of London

    P131010_16.13.jpgwalking distance map londen.JPG

    Het was ons eerder in Parijs al opgevallen. Daarna in Brussel en van de zomer nog in Boston. En deze week kon ik er ook in Londen niet naastkijken: bike-sharing is 'in' in de grote steden. Twee keer 'in' dus. Lachen

    Bruine, gele, blauwe fietsen, netjes op een rij. Telkens een opvallende kleur en een opvallend design. Fiets-standplaatsen her en der neergepoot in de stad. Hiernaast een eigen fotootje genomen in Londen. Alles in Barclays blauw.

    De stratenplannen op de 'CYCLE HIRE' zuilen zijn ook voor voetgangers heel handig. Naast de bekende 'You are here" vermelding, is ook telkens met cirkels aangeduid hoever je in 5 of 15 minuten als fietser of als voetganger kan komen. Héél interessant voor occasionele bezoekers van een grote stad.

  • Blowin' in the wind met Mijne Velo

    Toeval? Einde maart post ik op de blog een laatste mail in de reeks 'Blowin' in the wind'. De ver gezochte combinatie tussen Dylans meesterwerk (verpakt in allerlei covers) en de eigen gedachtenkronkels over het veloke.

    Plof ik er recent nog wat Vermandere bij, altijd goed voor wat sfeer, en zie wat ik via die weg vind: een filmke van Dranouter 2010, het festival begin augustus. Een eerbetoon van Jean Blaute aan de 70 jaar geworden Willem Vermandere.

    Een cover van "Mijne Velo", van Vermandere,

    op de muziek van ... jazeker: "Blowin' in the wind".

    Toegegeven, het is een ver gezochte combinatie.

    http://www.youtube.com/watch?v=7W_QhBNkcH4&feature=related

     

    'k Had ik een velo, 'k had hem zelve gemaakt
    maar 'k ben hem verloren z'hebben hem gepakt
    hij was zo schone geschilderd in 't rood
    mijn velo, mijn leven, maar nu is 't mijn dood

    Op heel de wereld was 't er maar éne
    gene tweede bestaat er die past veur mijn benen
    't was juste mijn mate, niet te klein of te groot
    je mag heel gerust zijn, den dief schiet ik dood

    Ik kochte de kader van Gino Bartali
    en 't was de zate van Fausto Coppi
    't was de guidon van Silveer Maes
    en 't achterlichtje van Ernest Claes

    'k Had ik de rugge van Briek Schotte
    maar ook de charmes van Josefien Charlotte
    'k heb Anquetil nog geklopt in de sprint
    en 't was nog berg op en tegen de wind

    Van Rik Van Steenbergen had ik een koppel banden
    en lijk Van Looy veel haar op mijn tanden
    en 'k had ik een drankje, dat was iets heel sterks
    'k hadde dat gekregen van Eeeeum Meeeeum

    Alzo had ik van iedereen de goei kwaliteiten
    en mijn velo zat vol mè specialiteiten
    'k dèe hunderd ter ure nuchter of zat
    natuurlijk berg af en de wind van achter'n (in 't gat)

    En 'k zie dat je nu peist, 't is toch al nie waar
    hoe kun je nu koersen met zo'n baard en lang haar
    gemakkelijk gezeid maar moeilijk bewezen
    want w'hebben daar in 't Volkske nog nooit van gelezen

    En toch is 't ware, want hort nu maar goed
    ik sprintte en 'k loste'k ik die lange stoet
    direct in 't begin een half ure voor'n
    zonder pardon ze waren al verloor'n
    en kwam ik in 't zicht van den arrivee
    'k sprong van mijne velo en 'k dee nie meer mee
    voor min was 't plezier en voor nunder was 't geld
    want 't is voor die grote surtout dat die telt
    en 'k dronk ik een pintje op den hoek in 't cafee
    nog just op tid voor de koers op den TV.

  • Tricolore

    Nieuwe clubkledij. Meer dan 12 maanden is er in de voorbereiding en de realisatie gekropen. Le jour de gloire est arrivé. Vandaag konden we eindelijk ons nieuwe tenue in ontvangst nemen. Er werd lang aan het design gesleuteld. Een modern ontwerp. Nieuwe kleurencombinaties. Hoe combineer je rood, blauw en... groen? En neen dank u, geen geel graag! Hoe krijgen we de sponsors proper en degelijk vermeld? Gelukkig gaf de fabrikant ons professionele steun bij het ontwerp. Het ontwerp en de kleuren vallen uiteindelijk zeer goed mee. Een zucht van verlichting.

    Wat met de kwaliteit? Het gebruik zal dat moeten aantonen. En dus zit bibi 30 minuten na het afsluiten van de kledijverdeling in het nieuwe tenue op de fiets. Ook al omdat ik niet kan wachten om in mijn nieuwe outfit de weg op te gaan. Ik zie eruit als een 'echte coureur' in mijn blitse pak. De zon schijnt op haar zomers. Laat ik naar Gellingen fietsen.

    Franse%20vlag.jpgHet is pas tijdens het fietsen dat mij iets opvalt aan de nieuwe outfit. Terwijl mijn knieën op en neer bewegen merk ik - tot mijn verrassing - dat ik met een nationale driekleur op weg ben. Pas op, geen zwart-geel-rood bandje of zo. Neen, dit lijkt de Franse vlag wel, of de Hollandse, of de kleuren van de Ustated Nites. Het blauwe voorpand van de broek, daaronder een dikke witte band (die zijdelings doorloopt) en daaronder de hippe rode band die de broekspijp afzoomt en die ook diagonaal op de trui voorkomt. Blauw-wit-rood. Op en neer gaan mijn knieën. Wuivend met de tricolore. 

  • Lat mie mor lopen langs de stroate...

    Track_Runner%20Silhouette_(CD021406TI)_(3_5x1_46)_5472.jpgLopen. Het was een tijd geleden. Vroeger was lopen een vaste bezigheid na het wielerseizoen. Fout: ook tijdens het wielerseizoen. Enkel in de zomermaanden juni, juli en augustus gingen de loopschoenen in de kast. Vanaf september, wanneer het 's avonds te donker werd om nog ver te fietsen, tot einde mei, de zondag van de 20km door Brussel, werden er ettelijke kilometerkes op de weg gelopen. Geen joggen maar lopen. Het moest vooruit gaan. Parcours van 7 tot 10km op heuvelachtig terrein, crescendo naar 16km in de weken vóór de 20km. Alles naar 1 groot doel: een scherpe tijd in Brussel. Mijn snelste tijden waren 1h10min. Een betere en meer gerichte trainingsopbouw had daar nog een paar minuten kunnen afpietsen, maar lopen was slechts een nevenactiviteit: er moest eerst en vooral gefietst worden. En ook daar moest het vooruit gaan. Kasseienklassiekers zoals Paris-Roubaix afmalen of wat koerskes rond een of andere kerktoren gaan rijden. Er was nog geen breedband internet; een mens moest toch iets om handen hebben hé?

    Vorige week is mijn winter-loopseizoen 2010-2011 gestart. Uit pure noodzaak om, gezien de wisselvallige weersomstandigheden, toch wat aan sport te kunnen doen. Intussen heb ik al een 3e maal mijn looptoerke afgewerkt. Met mijn nieuwe Nikes. Het tempo is nog niet spectaculair, maar het gaat alleszins vooruit. De conditie en het loopcomfort kunnen alleen maar beter worden. Lat mie mor lopen langs de stroate... 

    'k Moest heel mijn jong leven studeren
    En 'k wierd computerspecialist
    'k Kost het zodanig programmeren
    Totda 'k van toeten noch blazen ni meer wist

    Willem Vermandere: http://www.youtube.com/watch?v=7AF4pdthBh4