• Energieverbruik

    Laat het ons vandaag nog eens over fysica hebben. De trainingen gaan nog altijd op elan door en dus heb ik op tijd en stond Watts en kilocalorieën in mijn gedachten. Ik let de laatste tijd wat meer op mijn voeding en op de calorieën en vetten die ik binnenspeel. Toegegeven, ik moet geen vetpercentage beneden 10% nastreven zoals een profrenner, maar mijn vetpercentage balanceert tegenwoordig op en neer rond 20% en dus wil ik er een erezaak van maken om het voor de rest van dit seizoen constant beneden 20% te krijgen. Voorlopig beste prestatie: 19,4%, gemeten op de thuisweegschaal. Maar daags nadien terug 20,0. Allerhande zoetigheden (chocolade, koekjes, ijskreem...) en af en toe een gezonde trappist maken mijn ambitie inderdaad nog een stuk ambitieuzer.

    DSCI0428.JPGWat het vermogen betreft: 260 Watt genereert nog steeds een hartslag van 154, net zoals bij mijn test einde november. 154 was toen mijn overslagpols of anaërobe drempel. Hoe zou het nu met de verzuring zijn? Ik volg vrij getrouw mijn trainingsschema. Er wordt opgebouwd: rollentrainingen met intervals Extensief-Hoog zijn intussen geëvolueerd naar Intensief-Hoog. Net onder de verzuring. Omhoog met de drempel?

    Gisteren had ik niet de indruk dat de drempel echt verlegd is. Was het te koud? Hing de pistetraining van woensdag nog in de benen? Of was er gewoon teveel wind? Een ritje naar Rebecq, Hennuyères en Tubize is niet direct goedlopend, maar nu was ik na amper 2 uur blij om terug thuis te zijn. Dikke benen.

    Vandaag opnieuw en beter: trainingsrit, samen met Cee en de Labiekes. 11 man. Ik bol met de groep mee in het juiste clubtenue. Het dikke benengevoel is er nog steeds, maar ik laat mij niet kennen en op de bergjes haal ik het onderste uit de kan. Op de Potterée leidt dat tot een ontplofte motor. Vermogen ver boven de overslag en dus willens nillens gas terugnemen. Op mijn leeftijd moet ik op zo'n langlopende helling geen tweedejaarsnieuwelingen of juniores meer volgen... Op de Leberg en de Berendries een verdienstelijke 'als 3e boven op klein verzet'. Wel souplesse, maar geen macht. Ik schrijf mijzelf na dit weekend enkele dagen rust voor.

    Energieverbruik.JPGWat zeg je? Wat die Flandria volgwagen uit de jaren 70 hier staat te pronken? Aha! Wie de locatie van deze foto kent, krijgt een extra waardevolle tip voor de prijsvraag van 31 januari. Die vraag waarvoor een fles cava staat te wachten.

    Overigens, op diezelfde plaats van dat Flandria pronkstuk vond ik ook nog het hier afgedrukte, zeer interessante tabelletje.

    Zou Tom Van Dyck dan toch gelijk hebben?

    Terwijl je nadenkt over het gelijk van Tom Van Dyck, of, wie weet, over mijn foto van 31 januari, kan je op de achtergrond het volgende stukje muziek van onze IJslanders laten spelen:  http://www.youtube.com/watch?v=MMgQ5HmXwp8

  • De staart van de groep

    37 man

    Een grote groep,

    die zich, haastig en niets ontziend, 

    door nauwe straten sliert.

     

    Onverstoorbaar

    is het tempo aan de kop.

     

    36 man

    Een pedaalas is gebroken.

    "Ik keer terug naar huis. Ik kom er wel.

    Verwittig jij mijn pa?"

    Ik knik.

     

    En onverstoorbaar

    is het tempo aan de kop.

     

    35 man

    Iemand heeft een kou gevat.

    "De benen doen het niet vandaag. Misschien koorts.

    Ik neem geen risico."

    Ik knik.

     

    En onverstoorbaar

    is het tempo aan de kop.

     

    34 man

    Geen probleem met mekaniek,

    en ook niet met fysiek. Neen, iets anders wringt.

    Iets dat nu mij tot afhaken dwingt.

     

    Want onverstoorbaar

    blijft het tempo aan de kop.

     

    En weer is daar die prangende vraag:

    Wat bindt in deze groep

    nog staart en kop?

  • Cureghem Sportief

    29,5 km/h. Mijn gemiddelde snelheid na een trainingsrit in het spoor van 'de Labiekes'. Een kleine 2 kilometer per uur minder dan het gemiddelde dat mijn eigen clubcollega's en een resem 'onafhankelijken' er vandaag uitpersten. En ik was met renners onderweg! Mijn clubmaten weten niet wat het woord 'hartslag' betekent. Ze kennen alleen 'pedaalslag'. En een pedaalslagmeter zegt nooit 'tuut' nietwaar! 2,5 uur constant in 'Intensief'...

    Het was een leuk ritje vandaag. Hoewel ik mij als vreemde, tricolore 'eend in de bijt' niet gemakkelijk voel tussen al het rood van Cee's club. Voor 1 keer mag dat - ik wil zien hoe hard die mannen 's zondags trainen - maar ik hou het voorlopig bij deze gelegenheid. Overigens is het interessant om te zien hoe dikwijls juniores en nieuwelingen kunnen 'sterven'. Figuurlijk weliswaar. Vanuit Vloesberg gaat het de lange asfaltweg op, richting Quatre-Vents. Onmiddellijk zit de vlam in de pijp en tracht alleman mee te spurten met de tempoversnelling van de 'ouderen', beloften en juniores. De groep spat compleet uit mekaar. Ik heb ook geen verhaal op de tempoversnelling en ik zoek een vaste tred. Even de hartslag terug uit het dieprood laten zakken en dan naar een 'intensief hoog' cadans zoeken. Dat gaat vooruit, niet hard, maar genoeg om hier en daar een drenkeling in te lopen. En wanneer je dan zo'n coureurke 'opvist', dan duurt het geen 10 seconden of die demarreert weer weg uit het wiel... om 100m verder opnieuw stil te vallen. Enfin, alleman is bovengeraakt. Toen we later met de nieuwelingen de Kasteeldreef opreden, had ik de indruk dat in de groep de meeste 'cartouches' verschoten waren. Jeugdige onbezonnenheid! Doseren, wat is dat?

    Na de trainingstocht. Ik ben alleen op weg naar huis. Achter mij zie ik een club naderen met volgwagen. Even dichterbij laten komen. Groene truien. BioAgrico. Hé, daar is Cureghem Sportief opnieuw! Ik mag een eindje meerijden. Sympathiek! Deze 2e ontmoeting biedt mij de gelegenheid om nog een kleinigheid te schrijven over Cureghem Sportief, of beter: Royal Cureghem Sportief. De club bestaat dit jaar 100 jaar. Gefeliciteerd! Je moet trouwens eens op hun website gaan kijken. Daar staat een authentiek relaas van de eerste koers die Eddy Merckx ooit reed, als 12-jarige, in de kleuren van CS ... Cureghem Sportief. Een paar fragmenten:

    eddy m - rené u.jpg1957. Meensel-Kiezegem, een stralend mooie zomerdag. Ter gelegenheid van de lokale kermis wordt onder de kerktoren een koers voor jonge mannen georganiseerd. De wedstrijdleiding neemt het niet zo nauw met de inschrijvingen. Onder de deelnemers zitten vooral achttien- en negentienjarigen, maar ook twee snotneuzen van dertien en twaalf mogen starten. Fier als een gieter en bijgestaan door hun familie staan die middag René Utens, uit Binkom, en Edouard Merckx, uit Sint-Stevens-Woluwe aan de start. Twee snaken, waarvan de toeschouwers zich afvragen wat die twee nu begot komen doen in zo'n koers met dertig oudere gasten.

    Eddy Merckx over die eerste koers: 'Ik werd minstens twee keer gedubbeld door grotere jongens van 18, 19 jaar. Maar van mijn idolen had ik geleerd dat je nooit de moed mocht laten zakken. Dus reed ik verder alsof mijn leven ervan afhing. Samen met een leeftijdsgenootje naderde ik de eindstreep. We bengelden op twee, drie ronden en vele minuten achterstand van de winnaar maar waren zo in de ban van het gebeuren dat we er een eindspurt van jewelste uitpersten. Ik klopte hem op de meet en stak triomfantelijk mijn hand omhoog.'
     
    Het hele verhaal vind je op: http://www.cureghemsportief.be  Ik hoop dat ik niemand onrecht aandoe met het overnemen van de bijbehorende foto. Mannen van CS, tot een volgende ontmoeting!