• Looptraining

    Een doel stellen. Begin dit jaar had ik nog plannen om zo rond begin september de Galibier op te rijden. Het zal er niet van komen. Deels omdat ik weinig compagnie vond om mee te gaan, maar zeker ook omdat de Galibier intussen voor 2012 op mijn agenda staat. En daar kan ik wel mee leven.

    DSC_0214.jpgMaar september is september. De sportieve conditie is (nog) goed, en bijgevolg dan maar een ander septemberdoel gekozen. Zoals eens gaan lopen bijvoorbeeld. Een jogging. In Molenbeek. Op 10 september. Jogging Leopold II. Vandaag ingeschreven. Misschien komen we wel in de Houzeau de Lehaiestraat voorbij. Drie keer. Want ik heb mij gelijk geregistreerd voor 9km loopplezier en dat zijn 3 toerkes van 3km. Voor minder trek ik mijn loopschoenen niet aan in Brussel.Stoer

    Omdat ik het laatste half jaar geen meter gelopen heb, ben ik vanavond maar onmiddellijk aan de training begonnen. Mijn gebruikelijk parcours van 7km. Niet echt vlak te noemen. Eerder "bergachtig". De eerste kilometer, naar de windmolen toe, gaat flink  bergop. Mijn manier om op temperatuur te komen. Mijn benen en mijn ademhaling wringen tegen, maar seffes gaat dat over en dus wil ik mijn eerste trainingske niet inkorten en doe ik meteen de volle afstand, met Nijkenberg erbij.

    Ik klok thuis af op 32 minuten rond. Voor 7km geeft dat een gemiddelde snelheid van 13,3km/h. Niet bijster goed. Ik heb dat al beter gedaan. Er zal nog wat schaafwerk nodig zijn om ginder in Molenbeek geen al te deerlijk figuur te slaan. Maar ik heb nog 2 weken en 2 dagen. Hoop doet leven.

    Looptraining 7km.JPG

    Enfin, als enige loper die dit parcours ooit al heeft gelopen én zijn tijd heeft ingegeven in www.mapmyride.com , sta ik momenteel nog als beste loper op het Leaderboard. Dat is toch ook al iets, nietwaar! Lachen

    ***

    Info over de Jogging Leopold II op 10 september in Molenbeek: http://jogging.foyer.be/

  • Mont Dauphin

    DSCI0032.JPGMont Dauphin. Ik zocht een titel. Veel inspiratie zit er vandaag niet in mijn vingers. Het wordt een korte blog-post deze keer. Onbeslist

    Vorige zaterdag zijn we nog eens op Franse bodem gaan fietsen. De Opaalkust en het achterland van Boulogne. In elk geval een veel plezantere streek dan het colza-land ten zuiden van Amiens, waar ik enkele maanden geleden ben gaan fietsen. 140km hebben we er zaterdag met de club afgelapt. Een 1125 hoogtemeters in totaal. Dat is niet danig veel, maar toch kregen we onderweg enkele pittige hellingen voorgeschoteld. 

    Voor wie in Pas de Calais wil gaan fietsen: verken de weg van Ardres (ten zuidoosten van Calais) naar Boulogne. Zowat halverwege bol je het dorpje Sanghen in met zijn zandstenen kerkje. Daar kan je rechtsaf naar Hermelinghen en verder een lus maken naar Boursin en Alembon. Je waant je in de Ardennen. Wanneer je na een lange afdaling opnieuw in Sanghen komt, neem je rechts, richting Mont Dauphin. De beboste 'top' van Mont Dauphin ligt op 201m boven zeeniveau: die hoogte hebben we hier in Oost-Vlaanderen niet. Een afdaling met nogal wat putten en bulten in de weg katapulteert je recht naar het kasteel van Colembert. Vanaf dat punt neem je de D252, Route de la Mer du Nord, en vanaf Belle de D233, richting Pernes-les-Boulogne en Wimereux.

    DSC02090.JPGOnze rit ging zaterdag verder noordwaarts naar Cap Gris Nez, met een korte tussenstop aan Batterie Todt. Spectaculaire restanten van de Atlantikwal waarmee de Duitsers in WOII een invasie vanuit Engeland dachten te stoppen. En passant snel een paar foto's (met en zonder fietsers).

    ***

    By the way: een Wikipedia entry over Duitse bunkers leidt mij naar een heel interessante site: http://www.losapos.com/nl/bunkersfrankrijk  

    Een bezoek waard: www.LosApos.com   Mooie foto's! En voilà, daar is ook la Route des Grandes Alpes, met Télégraphe en Galibier! Dat is er een voor mij linkenlijstje.

    ***

    Een laatste klim kregen we zaterdag te verwerken naar le Mont d'Hubert, bij Cap Blanc Nez. Op de foto hieronder zie je Roger beginnen aan de klim. Met zijn 151 meter hoogte boven zeeniveau doet Hubert's berg 17 meter beter dan Kaap de Witte Neus: 134 meter. Het uitzicht vanaf de roodwitte mast boven is zeker de moeite waard. Côte d'Opale? Een aanrader!

    DSCI0044.JPG 

  • Houzeau de Lehaie

    DSC02062.JPGWordt er nog gefietst? - Ja.

    Werd eergisteren, woensdagavond de wekelijkse trainingsrit gereden? - Ja.

    In groep? - Ja.

    Was het een aangename trainingsrit? - Neen.

    Voilà, tot daar het fietsnieuws van de voorbije week. Meer valt er niet te zeggen. Over naar een ander onderwerp.

    ***

    Zowat elke ochtend, wanneer ik naar het werk rijd, stuur ik de auto door de Rue Houzeau de Lehaiestraat in Sint-Jans-Molenbeek. Op het eerste zicht geen simpele straatnaam om te onthouden - 'Piersstraat' is veel korter en 'Rue de Ribaucourt' blijft in een gemakkelijke versvoet in de oren naklinken: joepejoepejoep - maar wanneer je al ettelijke keren op dat straatnaambordje 'Rue Houzeau de Lehaiestraat' hebt bijeengescrabbeld, dan blijft dat op den duur ook wel hangen.

    Wie of wat Houzeau de Lehaie mag (geweest) zijn? Geen idee. En nooit de behoefte gevoeld om dat op te zoeken. Ik ben altijd al zonder die extra kennis op het werk geraakt. Houzeau de Lehaie? Dat is (of was) voor mij de naam van een straat in Molenbeek. Een gewone onopvallende doordeweekse rijhuizenstraat. Met tegen elke gevel een schotelantenne en aan beide zijden van de straat tegen het trottoir een lange rij geparkeerde auto's geplakt. Met deze informatie kon ik altijd al verder. Soms heb je geen nood aan meer kennis. Je weet dan exact waar je kennis stopt; wat je nog wel weet en wat je niet meer weet. Die grens kan heel lang onveranderd op zo'n 'einde kennis'-punt blijven liggen. Soms jaren. Wel weten dat de Houzeau de Lehaiestraat in Molenbeek ligt, maar geen flauw benul hebben van wie of wat Houzeau de Lehaie toch mag zijn. En daar niet van wakker liggen. "Tot daar gaat mijn kennis en dat volstaat om te leven, dank u!"

    En dan verandert dat op een dag. Onverwacht. Het is vakantie en je besluit met je partner een of andere stad te bezoeken. Een namiddag uit. Plezant. We zijn het laatste jaar goed bezig: Luik, Bergues, Arras, Amiens, Gent, Nîmes, Perne-les-Fontaines en zie, deze week nog Tongeren. Regelmatig in het spoor van de Romeinen: Samarobriva (Amiens), Nemausus (Nîmes) en Atuatuca Tungrorum (euh... juist!).

    Ik was tot deze week nog nooit in Tongeren geweest. Nog nooit Ambiorix in levende lijve gezien. En dus werd het hoog tijd om eens naar die Romeinse nederzetting in het verre Limburg te trekken. Tussen de regenvlagen door werden wij daar door de Eburonen zeer welkom geheten. En dat de wereld niet groot is, konden we tegelijk opnieuw ervaren, want we zijn daar nog geen kwartier op een terrasje gezeten of daar wandelt al een clubmaat met zijn partner de Grote Markt op, de tred resoluut in de richting van hetzelfde caféterras. "Dag Lieven! Ook stadsbezoek aan Tongeren?". 150km van huis. 10 minuten verschil. Zelfde terras. Of toeval bestaat? Bwa...

    Om terug te komen naar het onderwerp van de dag. Wat Tongeren misschien met Houzeau de Lehaie te maken heeft?

    Mons 2015.JPGNiets. Geen fluit.

    Nee, niets. Gelijk gezegd, mijn echtgenote en ikzelf zijn goed bezig met onze stadsbezoeken en dus deden wij vandaag, na Tongeren, een communautair tegenbezoek in het zuiden van het land. Mons ofte Bergen. Wij waren daar - in het stadscentrum - nog nooit geweest. De hoofdplaats van Henegouwen. Van onze fietsprovincie. Van mijn speeltuin, Frasnes, en die van Cekes, Flobecq. Dus ook hoog tijd om daar eens naartoe te gaan.

    Amiens heeft ons dit jaar verrast. Mooie stad. Boeiende stad. Jules Verne. Universiteitsstad. Een kathedraal om impressionisten mee te verleiden. Leuke terrassen aan het water.

    Tongeren heeft ons verrast. Prachtig Gallo-Romeins museum, dat net een Europese prijs in ontvangst mocht nemen. Verwarmde terrassen met zicht op het beroemde monument van den Ambi.

    Héwel, ook Mons heeft ons verrast. Zeer interessante stad. Fotogeniek belfort op een unieke locatie gelegen. Groot stationsplein, een mix van Luik en Leuven. Verrassend kerkinterieur - ik ben nogal een liefhebber van impressionerende architectuur en van sprekend beeldhouwwerk. Ook een universiteit daar in Bergen, en nog geen kleintje: 20.000 studenten! De gezellige Grand-Place heeft alvast genoeg terrasjes om die allemaal te ontvangen Lachen En in de gazet stond deze week dat den Elio van plan is om - met 'een beetje' Europese steun - nog grootse verfraaiingswerken uit te voeren in zijne fiere stad. Europese culturele hoofdstad in 2015? We zullen als 't zover is nog eens terugkomen.

    ***

    DSC02065.JPGZijn jullie er nog? Okee. Wandelen we vanaf het stationsplein terug in de richting van het centrum. Een opvallend monument midden op een pleintje. Een obelisk. Met zonnewijzer en een half planetarium op de top. "Monument opgericht door de stad Mons ter nagedachtenis van Jean-Charles Houzeau de Lehaie", lezen we af van het opschrift. Hé, dat is die van de straat in Molenbeek! Mijn fotocamera!

    Wikipédia vult onze kennis aan: "Jean-Charles, Hippolyte, Joseph Houzeau de Lehaie (1820-1888), homme de sciences belge, astronome et journaliste, né à Havré (Mons), Belgique et décédé le 12 juillet 1888 à Bruxelles. ..."    http://fr.wikipedia.org/wiki/Jean-Charles_Houzeau_de_Lehaie

    Hopla, onze kennisgrens is weer een stukje verlegd. Jean-Charles Houzeau de Lehaie is het dus. Een wetenschapper. En ook een journalist. Niet de eerste de beste, als we Wikipédia mogen geloven. Ene met een serieus palmares. En ter nagedachtenis een straat in Molenbeek, een monument in Mons, een hele avenue in Ukkel en ... tracht maar beter te doen: een krater op de maan van 71km diameter! Il faut le faire, n'est-ce pas!

    Monsieur Jean-Charles, ik zal volgende keer uw Muilebeikse stroeët groeten als ik er op mijn weg naar het werk voorbij kom! Mijn respect!

  • Développement

    Gear_ratio.JPG

    Le développement, vertaal dat in wielertermen maar als 'het verzet', de afgelegde weg met 1 pedaalomwenteling. Je weet wel: aantal tanden van het kamwiel versus die van een kroontje achteraan maal de omtrek van het wiel. Een groot verzet of versnelling gebruik je bergaf (of op het vlakke), een kleine bergop, zoals op de Galibier of de Ventoux.

    Ventoux - N - j.jpgWaarom weeral een Franse titel, zeg je? Eh bien, omdat ik deze post in Bedoin op het terras van hotel-bar Le Relais zit te tokkelen en men in deze contreien vooral de Franse taal gebruikt. En ik doe dat ook, zie. Zelfs met een frisse Vlaamse Stella vóór mij. Voilà.

    Om het over versnellingen te hebben. Zoals je al kon lezen, zijn Cekes en ik zondag de Ventoux bovengereden  langs  Malaucène. 21,5km klimmen, met zeer onregelmatige stijgingspercentages. Vooral de 2km ergens zowat halverwege, waar het 11 en 10% stijgt, zijn verdomd lastig. Zeker omdat ik een 39x25 duw, wat toch niet soepel draait. Pas op, ik heb ook een 34 bij, maar die heb ik in de gîte laten liggen. Uit solidariteit met Cee die geen compact pedalier heeft en dus een groter verzet zal moeten duwen. Resultaat: ik duw een développement van ongeveer 3,3m, Cee met 39x27 draait zo'n 3m rond. Souplesse-voordeel voor Cekes: 10%. Voordeel? Bwa, ik ben eerst aan het Observatoire, met zo'n 7 minuten voorsprong.

    ***

    Ventoux - C - j.jpgGisteren zijn we opnieuw naar boven gereden, ditmaal langs de zuidkant, vanuit Bedoin. Opnieuw 21,5km, maar nu door het bos, dat vanaf de bocht van Saint Estève, over 9km flink aan je benen knaagt. Gezien ik Cekes 1 keer, maar geen 2 keer mijn solidariteit gun, ben ik deze keer wél met een '34' op pad. Verzet: 2,85 meter. Daar zie, gedaan met stoempen, den deze gaat ook op souplesse naar boven peddelen. In de eerste kilometer van het bos laat ik Cee achter mij. "Rustig op je eigen tempo klimmen!" geef ik hem nog mee. Ik rij door, maar ik ben toch benieuwd hoe hij het er vanaf zal brengen. Ik reken mijzelf nu immers in het voordeel. Na een tijdje zie ik mijn compagnon niet meer achter mij. Die redt het wel, zit ik te denken.

    Laat ik jullie de lange klim door het bos en mijn 'vlotte' laatste 6 kilometers vanaf Chalet Reynard besparen. Ik arriveer op het topje van de Ventoux, 1u43 na het overschrijden van de marmeren lijn in Bedoin. Maar kijk, wie staat er nog geen minuut later boven naast mij te glunderen? De heer C in hoogsteigen persoon. "Vanaf Chalet Reynard had ik vleugels!". Amai, mijn pet af!

     Souplessevoordeel? Dat is relatief zeker?

    ***

    Om over développement te spreken: in het Galibier-artikel in het tijdschrift CycloCoach van juin-juillet 2011, staan ook de versnellingen vermeld van 2 renners die in 1911 tijdens de eerste rit over de Galibier gedwongen werden om op te geven. Respectievelijk 5,60m en 5,80m hadden die mannen op hun fiets gemonteerd staan. Hun mécanicien had hen gezegd dat er ten zuiden van de Ballon d'Alsace geen beklimmingen van betekenis waren...