• Een brug te ver

    bridge too far.jpgOfte de slag bij Arnhem. September 1944. De geallieerden wilden bij Arnhem massaal de Rijn oversteken om via die weg het Duitse Ruhrgebied binnen te vallen en de Duitse oorlogsmachine lam te leggen. In Arnhem zouden amper enkele Duitse verdedigingstroepen gelegerd zijn. Piece of cake om die met wat parachutisten uit te schakelen en dan Nederland geheel te bevrijden van den Duits. Maar dat werd een serieuze misrekening! Hallo zeg, in Arnhem lagen 2 complete Duitse pantserdivisies! En met een Duitse pantserdivisie werd in die tijd niet gelachen. Dat hebben Montgomery's troepen en hun Poolse vrienden toen dik kunnen ervaren. Het werd een fiasco en een gedwongen terugtocht. Arnhem en het achterland zouden nog 6 maanden bezet blijven.

    Wij, 't is te zeggen, mijn eega en ik, zijn de Rijn wel succesvol overgestoken. Voor een fietsweekendje in en rond Arnhem. Mooie streek om er te fietsen. Zeker met mijn "4x4" Scott Racing Pro op zijn Big Apples is zoiets altijd een toffe ervaring. Het doet er dan niet toe of ik op biljartvlak asfalt bol of een mooie grindtrack onder de wielen krijg. Big Apples zijn echte funbanden!

    Met een mooi zomerzonnetje er bovenop was het ginder genieten op de Hoge Veluwe, op de dijk naast de Nederrijn en in de binnenstad van Arnhem. Wablief? Of ik dan niet naar het WK Wielrennen in Kopenhagen heb gekeken? Neen. Moest dat? Het is overigens niet de eerste keer dat ik die WK-attractie "mis". En met een koers die uitdraait op een spurtwinst van ene Cavendish, betwijfel ik zeer sterk of ik zondagnamiddag in het Natuurpark van de Hoge Veluwe iets gemist heb.

    Laat hier maar enkele plaatjes voor zichzelf spreken.

    DSCI0011.JPG

    DSCI0014.JPG

    DSCI0023.JPG

    DSCI0063.JPG

    DSCI0047.JPG

    ***

    A Bridge too Far:  http://www.youtube.com/watch?v=InLCyusw614&feature=related

  • Per Qualche Dollaro in Piú

    Ik heb getwijfeld: zou ik iets schrijven over de recente beslissing om de Ronde van Vlaanderen niet meer over de Muur te laten gaan? Niet meer in Meerbeke te laten aankomen? Er is al zoveel over gezegd en geschreven. Wat kan ik er nog aan toevoegen? Vandaag nog in De Bond (het gazetje van de Gezinsbond) een column van Urbaan De Becker: "Is de Ronde nog puur zonder de Muur?". Urbaan schrijft exact wat ik ook had willen intokkelen. De ziel van de Ronde verkocht. For a Few Dollars More.

    ***

    Ik zou wat geestig kunnen zijn. Zo van "elk nadeel heb z'n voordeel". Jazeker, ik zal in de toekomst in volle Rondefinale rustig voor mijn TV kunnen blijven zitten: ik hoef niet meer te kiezen tussen dat TV-scherm dat alles haarfijn in beeld brengt en de 'live experience', de coureurs in levende lijve, de koplopers en achtervolgers die hier buiten vóór de deur op een paar kilometer van de meet aan 60 - 70 per uur door onze straat vlammen. De beste TV-kijkplaats in de canapé moet ik niet meer beleefd afstaan aan onze Ronde-kijk-genodigden. Ooit mocht ik de koers vanop een stoel volgen, starend naar een TV-scherm waarin de reflecties van de vensters mij alle detail van het beeld ontnamen. Gedaan daarmee! Aan mij mijn TV en mijn zetel!

    Maar wat ga ik de sfeer missen van de koers! Het geluid. Motards, de eerste volgwagens, Rodania, twee helikopters hoog in de lucht, drie!, meer wagens, motards, wachten, ze komen, TF-TF-TF-TF-TF-TF-TF-TF-... laag boven de bocht de helikopter van de TV, TF-TF-TF-TF-TF-... blauwe knipperlichten, motards, daartussen, verscholen, uiterst links van de weg, 1 renner, alleen voorop, grote molen, tegen de tijd, alles geven, niet omzien, doorgaan, de kreten en het handgeklap van de toeschouwers, de climax van een Ronde-week...

    ***

    Klik met de rechtermuisknop op de link en laat Morricone in de achtergrond klinken:

    Per Qualche Dollaro in Piú: www.youtube.com/watch?v=J84FPJAb7rM&feature=related

    *** 

    Of ik kan cynisch zijn. Over wat er volgend jaar begin april op mijn TV te zien zal zijn:

    • "Beste kijkers, we schakelen nu rechtstreeks over naar Michel Wuyts voor de verslaggeving van de klassieker Oudenaarde - Kwaremont - Oudenaarde."

     

    Of wordt het:

    • De Rondjes van Vlaanderen?
    • Rundum das VIP Zelt?
    • De Plaatselijke Ronde?
    • The Corremont Classic?
    • De Wouter Geld Race?
    • Vlaanderens Lelijkste?

     

    Fwoe, zelfs zo'n originele naam is mij dat niet waard. Veel beter dan een ordinair "Criterium van Oudenaarde" wil ik er niet aan geven. Entree betalen alstublieft!

    Ik hoop dat volgend jaar op 1 april de zon dik in mijn scherm zal zitten.

    ***

    Maandagavond ben ik, na het werk, met mijn fototoestel even in Meerbeke gestopt. Aan de kerk. Aan de meet. De zon scheen op het standbeeldje van de Ronde en op de tekst van Willie Verhegghe:

     

    DE RONDE VAN VLAANDEREN

     

    Wit en waakzaam wacht de eindmeet op

    wat komen gaat : een eeuwenoud spektakel

    dat aan Rome en zijn Colosseum denken doet,

    de gladiatoren van de weg in hippe kleuren,

    een bruisend sculptuur van keizerskoppen

    getooid met in de strijd gedeukte helmen.

     

    Hier slaat de winnaar als een albatros

    zijn vleugels uit, hier heerst de daver

    van de dag waarop stad en dorp nederig

    de hoge hoofden van hun torens buigen

    voor wat getaande mannen met hun dijen

    tot een feest van kracht en spieren maken.

     

    En het volk : het kijkt gespannen toe

    en schreeuwt: de namen van zijn goden.

    De glans der fietsen meet zich met de zon,

    zweet spat op het ruw asfalt uiteen en

    uit een woud van wielen wipt hij die

    triomfeert en roem verwerft voor alle tijden.

     

    DSC02151.JPG

  • 18e Jogging Leopold II

    Hubris. Overmoed. Inschrijven voor een jogging, dikke 2 weken later, de maximum afstand graag, en dan beseffen dat er daarvoor ook nog best wat getraind wordt. En ik heb getraind. Zeker 5 keer! Met als resultaat, in chronologische volgorde: pijn in de bovenbenen, pijn in de kuiten, een zere rechterknie, een beginnende irritatie van de achillespees. Wanneer het ene mankement door de oefening verdween, kwam het volgende zich al aanmelden. Goed bezig. Ik was mij daar zeer goed van bewust, maar ik wou en zou die jogging lopen!

    DSCI0040.JPGEn yep, I did it! Ik heb gisteren zaterdag de 18e editie van de jogging Leopold II gelopen. Met voldoende 'brio' om mezelf tevreden te stellen over het resultaat. 104 deelnemers voor de 9km (in realiteit 7,7km). Een bont gezelschap: een handvol 'semi-professionele' atleten (je weet wel, gasten die 19km/h lopen), een trits lopers aangesloten bij een of andere atletiekclub, een bende echte 'rustig aan' joggers, dames zowel als heren, en last but not least, een enthoesiast aangemoedigde omvangrijke lokale delegatie Molenbeekse jongeren, 'couleur local'. De jogging brengt hier in Sint-Jans-Molenbeek mensen van alle origine bij mekaar. En de firma waarvoor ik werk sponsort dit evenement. Ik doe heel fier mee.

    Drie rondjes door de straten vlakbij ons bedrijf. Ik ken er amper enkele hoekjes van. Een belevenis. Het is mooi weer, tussen 25 en 28°C. Veel volk buiten. De terrasjes doen het goed. Hier en daar worden we door de gelegenheidssupporters aangemoedigd. Tof!

    Drie rondjes. In de eerste toer zie ik nog redelijk wat volk rondom mij. Enfin, 'rondom mij' klopt niet echt: ik ga regelmatig andere lopers voorbij. Die zijn te snel gestart. Enkelen met jeugdige overmoed. Na mijn start 'in het rood' zoek ik een tempo dat ik een langere tijd kan volhouden. Ergens achter mij zitten nog wat jongere lopers van SNA Welle en ik verwacht dat die mij nog gaan inhalen. Ik hou mij klaar om aan te pikken.

    Einde 1e ronde. Een bekertje water. Dat drinkt niet terwijl je loopt. Twee teugen. Eén derde in mijn gezicht, één derde in mijn mond, één derde op de grond. Wat zegt u? Blijven staan om te drinken? Geen denken aan! Time is money! De drummers in de aankomstzone zwepen ons, lopers, op om er de cadans in te houden. Zo'n drummers geven pas echt sfeer. Korte herinneringsflitsen aan de 20km van Brussel, of aan de Memorial Van Damme. Do-do-dom, do-do-dom, do-do-dom, do-do-dom, do-do-dom...

    Vanaf de 2e ronde zie ik niet veel deelnemers meer: 100 meter vóór mij een 2-tal lopers. Ik haal hen niet in. Achter mij een twintiger die mij heel langzaam bijbeent. Hij zal mij in de 3e en laatste ronde voorbijgaan.

    aankomst.JPGMijn knie lijkt okee, maar ik vrees voor mijn achillespezen. Ik heb mijn enkels ingetaped als extra bescherming. Wie weet, helpt het. Maar ik vrees het ergste.

    De 3e ronde tel ik de straten en bochten af. Op 2 man na is niemand mij tijdens de 'race' voorbijgelopen. Een wow-gevoel. En in de laatste 100 meter ga ik met mijn eindrush de stilvallende twintiger opnieuw voorbij. Hoe lang heb ik gelopen? Een half uur? Noch mijn (2) supporters, noch ikzelf hebben de tijd geregistreerd. Gelukkig heeft de organisatie de chronos vastgelegd (ik weet nog niet hoe ze dat hebben gedaan...):  0:30:22 , een goed halfuur dus. Afstand: 7,7km. Een gemiddelde van 15,2km/h, of net geen 4 minuten per kilometer. Een 19e plaats in de uitslag, voor en na mij allemaal bij clubs aangesloten lopers. Al bij al niet slecht voor deze amateur dus. Hebberig

    Keerzijde van de medaille: ik heb mijn linker achillespees overbelast en ik ga dus een paar mankepoot-dagen tegemoet. En enkele loop-loze weken. Tot alle pezen en gewrichten hersteld zijn. De gevolgen van mijn overmoed. Gelukkig heb ik mijn fiets nog.

  • Air Pegasus

    Eerste zondag van september. Dag van de Gordel. En dus regende het wanneer ik deze morgen de gordijnen openschoof. Spijtig voor al die gordelaars, denk ik, maar niet voor mij: ik ben gisteren al met de maten gaan fietsen. In warm zomerweer. Een beetje voortuitziendheid... 

    Nike Air Pegasus 26 - 2.jpgNiet fietsen heeft vandaag ook zo zijn voordeel: ik heb nog wat loopwerk te doen. Leopold II komt immers dichterbij. Het is halfelf wanneer ik mijn loopschoenen dichtveter. Nike Air Pegasus 26. Vorig jaar in de Steets gekocht. Ik ben al jaren een Nike loper, maar deze schoentjes overtreffen hun voorgangers nog qua loopcomfort. "Just do it!", zeggen ze mij. En ik moet alleen nog mijn benen wat over en weer bewegen. Knipogen

    Kort de feiten en de cijfers:

    • Mijn klassiek 7km trainingsparcours, op de Heirbaan na geen meter vlak. I've been this way before.
    • Start: 10u34:00. Vlot gelopen, een paar versnellingen onderweg, zeker toen er mij een groep gordelende fietsers voorbijreed. Het compliment van een dame uit dat gezelschap, gaf mij nog een extra boost.
    • Nijken opgelopen aan een gezond tempo.
    • De laatste 500meter, bergaf, even naar 5e versnelling, de grote foulée. De aankomst is dichtbij.
    • Arrival time: 11u03:30. Duur van de loop: 29 minuten 30 seconden. Gemiddelde snelheid: 14,4km/h

    Yep! Er is progressie en dat is waar we naartoe willen! Nog een kleine week te gaan en dan moet ik daar volgende zaterdag in Molenbeek niet al te bekaaid uitkomen, peins ik. Deze week nog eens een vlakker parcours lopen om het driedimensionaal effect op het tempo wat af te vlakken en te zien wat dat geeft aan snelheid. Hoewel een vlakker parcours lopen hier in de buurt gemakkelijker gezegd dan gedaan is.

    trainingsloop 4sep2011.JPG

    Om mijn euforische middagstemming nog wat completer te maken ben ik na de middag met Cekes nog een dikke 2 uur gaan fietsen. Naar Vloesberg en Quatre-Vents. Noppes vlak. We namen er na Motte en D'Hoppe ook de helling van Bruyère bij. In totaal 64km aan net geen 29km/h gemiddeld. En een paar benen (ttz de mijne toch) die elk commando van mijn hersenen perfect wisten op te volgen. Geen sikkepit last van mijn geloop een paar uur eerder. Zo moet dat zijn zie!

    ***

    Het is al een tijdje geleden: nog eens wat muziek meegeven. I've been this way before. And I'm sure to be this way again.  http://www.youtube.com/watch?v=QHEf7sbeKRU&feature=related