• Set Fire to the Rain

    Aprilse grillen. Regen. Kloteweer.

    Hoe krijgen we een gat gebrand in het grijze wolkendek?

    Zodat de zonnestralen erdoor kunnen.

    W817, kan de zon dat nondedju niet zelf doen?

    Waar is die klote opwarming van de aarde?

    Heb ik daarnet het weerbericht goed gezien? Ze menen het toch niet? Einde van volgende week, jazeker, volgende week, gaan de temperaturen weer omlaag! Naar 10 à 12 graden. Celsius.

    Tot zolang krijgen we nog zachte temperaturen, maar blijft het regenen.

    "Mogen de cana's al in de grond?", vroeg mijn pa daarstraks.

    Mijn antwoord: "Ja, maar doe ze best een sjaal aan."

    Een uitdrukking die ik ooit van de Flor heb opgestoken. Het weer moet dat jaar ook gene vette geweest zijn.

    Dag Flor!

    Enfin, ik heb vannamiddag toch het gras kunnen maaien. Eerst op 4cm, dan er nog eens over voor 3cm maaihoogte. Dubbel werk. Met die regen en de hogere temperatuur is het 'groeiene weer'. Ook het onkruid in de tuin weet dat. Brandnetels, bramen, hondsdraf, springkruid, pisbloemen,... Uittrekken gaat gelukkig gemakkelijk. Of snel met de krabber erover. De hak, voor anderstaligen. Miljaar, ik haat 'groeiene weer'.

    Overigens een Aspelaarse uitdrukking uit vroegere tijden: 'groeiene weer'. Neem maar een paraplu mee wanneer je dat hoort.

    ***

    Kerk Meerbeke.jpgDe fiets bleef vandaag op stal. Deze voormiddag een looptrainingske. Twaalf kilometer 'lange duur' samen met Cekes. Naar Neigem en Meerbeke. Genieten van de landelijkheid rondom ons. Heel mooi zicht op de kerk van Meerbeke vanaf Tenberg. Precies of die daar alleen midden het groen staat. Terug langs Meerveldstraat, Krommekeer, Schalkem en Kleiveldstraat. Met stroken 'strada bianca' en 'zone pavée'. Leuke dingen voor de mensen.

    Ik heb er nog 10km bovenop gedaan. Bosveld, Heirbaan, Rendestede, Nijken, Volckaert, terug Heirbaan, en afsluiten met Neuringen. In hoger tempo. De benen zijn goed. Nog 1 maand tot Brussel. Als de a-dinges effe meewillen, kan het tempo verder omhoog. Misschien nog links of rechts een jogging meepikken. Binnen 14 dagen?

    Ach ja, en dan is er ook nog de fiets! Mijn pedaleer-conditie is heel wat minder tegenwoordig. Ik raak amper vooruit. Het is alsof mijn loopspieren mijn fietsspieren versmachten. Lopen en fietsen tegelijk naar een 'hoog' niveau opkrikken, het lijkt mij momenteel wat te hoog gegrepen. Hoeveel weken heb ik nog na de 20 om mij voor te bereiden op de Galibier? Vier? Dat zal genoeg zijn zeker? Als het weer dan wat meezit...  Verstomd

    ***

    De muzikale afsluiter voor vandaag. Adele. Set Fire to the Rain.

    http://www.youtube.com/watch?v=FlsBObg-1BQ&feature=related

  • Don't stop me now

    Gisteren zaterdag. Miezerig kil weer in de voormiddag. Daar gaat mijn zin om in Terjoden de tocht 'Dwars door Pajottenland' te gaan rijden. Gaat het deze namiddag uitklaren? Goed zo.

    Om 14u ziet de lucht er inderdaad heel wat fietsvriendelijker uit en ik zeg aan vrouwlief dat ik even ga fietsen. Naar Frankrijk en terug. 120km wil ik afmalen: dat is net tot de grens en weer. Perfect!

    2012-04-07 15.49.16.jpgIk vertrek met de wind in de rug. Het gaat vooruit. Don't stop me now. I'm having a good time. Bever, Silly, Brugelette, Chièvres, Beloeil, Stambruges, Blaton, Bonsecours. Even 100 meter de grens over, bergje af, een foto, en terug naar België.  Stoer  Ik heb er net 60km opzitten wanneer ik aan de basiliek voorbij kom.

    In de terugweg krijg ik een felle tegenwind te verduren. Ik heb dat ingecalculeerd. Mijn 60km opwarming moet volstaan om tegen de wind in weer thuis te geraken. Temeer dat ik vanaf Blaton het kanaal naar Ath zal volgen, en vanaf Ath de Dender. Geen bergop, enkel wind. Mijn tempo ligt een stuk lager dan daarstraks. Ik vreet alle koekjes op die ik nog in mijn achterzak heb zitten. De wind bokst op mijn gezicht. Ik kan alle beetjes energie gebruiken die ik bij mij heb.

    Na een hele tijd op het jaagpad te hebben gepeddeld - zo'n 35km - arriveer ik in Deux-Acren en verlaat ik met een zucht van verlichting de eentonigheid van een pad tegen het water. Oef, nog de Buizemont en straks Keringen opklimmen, en dan ben ik aan mijn finish. De terugweg bedraagt, zegge en schrijve, eveneens exact 60km. Waarmee bewezen is dat over een voldoende lange afstand, de kronkels in een rivier en de bochten en afslagpunten van het menselijk wegennet, ruwweg evenveel extra 'omweg' toevoegen aan de kortste, vogelvluchtafstand. Een empirisch vastgestelde wetmatigheid die nog een strikt wiskundig bewijs vereist. Bij gelegenheid zetten we ons eens aan het rekenen (of minstens redeneren). Ergens heb ik het gevoel dat ons tuinpad aan dezelfde wetmatigheid voldoet.

    Het rekenwerk laat ik voor later. Mijn 120 solo-kilometers zitten erop. Zondagvoormiddag lap ik er nog een dikke 100 bij, waarvan 20 op de kop van de groep. Ik mag niet klagen over mijn conditie, maar de echte 'power' heb ik nog niet. Dat is werk voor de komende weken.

    ***

    De Ketele - Van Hoecke WK2012.jpgVandaag nog mooie wielersport gezien: de prachtprestaties van Tom Boonen in Paris-Roubaix na een ontsnapping van meer dan 50km en de gouden medaille voor het duo Kenny De Ketele en Gijs Van Hoecke in de ploegkoers op het WK in Melbourne. Hoed af daarvoor! Wat zei Boonen tegen Fitte Peeters? Don't stop me now. Cause I'm having a good time having a good time...

    By the way, heb je ook gezien dat we een zeer mooie klassieker-finale te zien kregen en dat ze daartoe geen enkele kasseistrook 2 of - laat staan - 3 keer zijn opgereden? En dat er in het bos van Wallers geen VIP-tent stond? 

    Foto Melbourne: Reuters

    ***

    Don't stop me now:  http://www.youtube.com/watch?v=GSADxMocaHs

     

     

  • Tri Dva Jedna Go!

    Bratislava-marathon_map.jpgIk had mij de temperaturen hier in Bratislava wat hoger voorgesteld, zo bijvoorbeeld ergens in de buurt van een gezellige 20°C, maar het is hier vanmorgen wat frisser uitgedraaid. Een schamele 9°C in thermometerhut, maar slechts 3 maximum 4° gevoelstemperatuur in de gure noordenwind. Die wind komt uit Polen, en daar sneeuwt het momenteel. Eén groot voordeel: ik heb hier 21 kilometer wedstrijd gelopen zowat zonder een druppel zweet te laten. Perfecte koeling van mijn machinerie.

    Deze ochtend, 9u59 en seconden. Een grote groep lopers staat klaar om van start te gaan voor de marathon van Bratislava. 't Is te zeggen: voor de marathon, de halve marathon of de estafetteloop. Op mijn shirt prijkt het nummer 2395, maar - een verschil met dé 20km - ik sta vrij ver vooraan de groep. Ik ben van plan de hazen-met-de-gele-ballonnen te volgen van de 'marathon in 3:00:00'. Het aftellen loopt. De bende telt mee (in het bratislavinees). Ik stap in bij "Tri! Dva! Jedna!" en dan is het Go! We zijn weg... een 10-tal stappen... dan 100 meter draf... dan full speed ahead. "Richttijd 1 uur 30", heb ik Evert gezegd, maar ik weet helemaal nog niet 1) of ik dat tempo al aankan en 2) of mijn a...-pezen willen meedoen. Mijn eerste serieuze test. Wordt dit een joke?

    De eerste paar kilometers - met strakke tegenwind - verlopen rustig, ik spaar de pezen maar ik heb algauw een achterstand van 100 meter op de ballonnen en het pelotonnetje erachter. Fwoe, zijn die nu al weg?

    Grote brug over de Donau. Brede weg. De wind in het voordeel. Mijn rug werkt als zeil en ik been stap voor stap het gat op de ballonnen dicht. Dat duurt een tijd en pas rond kilometer 6 kan ik aansluiten. Oef! Een man of 15. Meer volk voor de 42 km dan voor de halve.

    Bocht op 8km. We komen door op 34 minuten. 14km/h of 4:15. Twee minuten sneller dan de tijd die ik op mijn handpalm heb geschreven. Komt door het windvoordeel, vertel ik mijzelf. Vanaf nu gaat het terug met de wind in het nadeel. Het is bij momenten wat wriemelen achter de koplopers. Eenmaal ga ik bijna onderuit door een ongelukkig maneuver achter mij dat mij ei-zo-na voetje licht. Wanneer we witte pluisjes zien neerdwarrelen, is de eerste gedachte dat dit pluisjes uit de omringende bomen zijn, maar de pluisjes voelen nat aan en algauw beseffen we dat dit echte sneeuwvlokken zijn. Mo vent toch, het sneeuwt!

    We bereiken opnieuw de Donau. Apollo brug. 16km. 1u08 lees ik af op mijn uurwerk. Op mijn hand staat 1u14. Met nog 5km voor de boeg heb ik intussen de groep van 3 uur achter mij gelaten. De benen doen het goed. Pezen, gewrichten, ademhaling, het koppeke... alle dashboardlampjes zijn groen. De beschutting voor de wind ben ik kwijt. Bij momenten is het bijten. De eerste passage door het marathon-dorp doet deugd, maar ik moet nog dik 4km afleggen, kriskras door het centrum van Bratislava. De tegenwind en de helling van SNP Namestie kruiden de finale. Volhouden nu! Dit is de K2 immers niet... Knipogen

    Laatste honderden meters. Rugwind. Aankomstzone. Veel volk daar. Finishboog. Tijdsopname-mat. Oef... klus geklaard. Een stevige medaille rond mijn hals. Geen pees- of gewrichtspijnen. Ik voel me nog heel fris; ben niet diep geweest. Mijn tijd van 1:29:10 zit goed. Hoeveel minuten kan ik daar nog afpietsen tegen einde mei? Ik weet het niet. Maar soit, dat zijn zorgen voor later. Eerst nog wat nagenieten van de geslaagde test.

     

    305648_258949547532786_165637236864018_598066_2068040596_n.jpg

    times.jpg

    finish BhM2012.jpg

    result BhM2012.jpg

    csob BM2012.jpg