• Geweldig

    Laat mij, vooraleer dit jaar eindigt, nog even de radiostilte op dit blog doorbreken. Niet dat ik na een periode van 'lege batterijen' alweer helemaal vol energie zit om er weer tegenaan te vliegen. Nee hoor, beste bloglezer, laat u vooral niet verblinden door de titel van dit stuk. Zo geweldig voelen de sportieve conditite en de daarmee gepaard gaande mentale 'vorm' helemaal nog niet aan. Je zou optimistisch gesteld kunnen spreken van een voorzichtige heropleving na een 'double dip' crisis. Meer niet.

    En crisis was het zeker, toen ik zo'n anderhalve maand geleden tijdens een zaterdagse trainingsrit het pelotonnetje moest lossen waarmee ik vol ambitie samen was vertrokken. En de week nadien opnieuw; nu kon ik zelfs op het vlakke jaagpad naast de Dender mijn maat Eddy en diens zoon Thierry niet meer volgen. Leeg, gewoon leeg. Voornaamste oorzaak? Volgens mijn eigen diagnose: 'het koppeke'. Geen fut. Gebrek aan spirituele epo. Als de gedachten niet willen, dan doen de benen ook niet meer mee. Zo gaat dat bij mij. En als de benen het opgeven, dan werkt dat op zijn beurt op de spirit. Een vicieuze cirkel. Jazeker, dat is crisis, geloof mij. Een systeemcrisis.

    Mijn totaal aan fietskilometers gedurende het vierde kwartaal staat op een laag peil. Ik heb ze niet geteld, maar het moet zowat het minimum record zijn sedert het begin van de waarnemingen, 35 jaar geleden. Misschien scoort het jaar 1982 nog lager, maar toen zat ik zowat de ganse tijd in Soest in het leger, zonder fiets.

    Zonder fiets... maar mét loopschoenen! En kijk, Adjudant Knockaert, ook nu zijn het weer mijn loopschoenen geweest die mij, tijdens deze systeemcrisis, sportief op de been hebben gehouden. Beste Adjudant, ik blijf u voor eeuwig dankbaar dat u mij toen zowat gesommeerd hebt om de bataljonscross mee te lopen. Ik ben mijn loopschoenen sindsdien immers trouw gebleven.

    Ik heb de laatste maanden dus weinig gefietst, maar wel heel wat kilometerkes gelopen. Aan een rustig tempo. Een beetje doelloos de conditie onderhouden. Voorkomen dat de vorm helemaal de dieperik in gaat. 3 kilo is er bij sedert de zomer. En daar blijft het bij, zowaar ik navidad heet, met of zonder klinkers!

    ***

    Mijn revalidatieprogramma van de voorbije week:

    • zaterdag 22/12 lopen 60 min LSD
    • maandag 24/12 lopen 60 min LSD
    • woensdag 26/12 wegrit met MTB 2u30
    • donderdag 27/12 lopen 60min LSD
    • vrijdag 28/12 piste 1u30 - 24sec/ronde  (38km/h)
    • zaterdag 29/12 wegrit met MTB - klimtraining - 1u30

     

    Voilà, we zijn opnieuw vertrokken. Een basis opbouwen voor een sportief seizoen 2013. En als ik de uitslag van de conditietest van midden december mag geloven, dan was mijn VO2 Max van 49,3 ml/min/kg nog zo slecht niet: 'Geweldig' staat er op het rapport. Enfin, voor wat het waard is, laat ons daar dan iets mee doen, nietwaar?

    ***

    Ook geweldig deze maand was het verjaardagscadeau dat vrouwlief mij gaf: tickets voor het concert van Ennio Morricone in Antwerpen. Een uitverkocht Sportpaleis. 16000 liefhebbers die net zoals wij genoten van die aangrijpende muziek, gedirigeerd door de meester himself. Met l'Estasi dell'oro in bisnummer. Onvergetelijk.

    http://www.youtube.com/watch?v=SPf99EflpyI

  • Batteries low

    Moet ik echt die volgende, vierde ronde rijden? Is 3 jaargangen van dit blog niet genoeg? 3 toerkes? Mag ik niet afstappen?

    Ik haat november. Ik haat december. Vanwaar haalt men toch die term 'lentemoeheid'? Ik ken dat niet. Herfstmoeheid, ja, dat zegt mij wel iets. Het weer dat terugplooit naar minimum-service. 's Ochtends in het halfdonker naar het werk vertrekken en 's avonds in dezelfde omstandigheden terug thuis komen. Op zondag wakker worden bij een miezerige grijsheid die over het land hangt. Pffff. Geen zin om te fietsen. Geen zin om te bloggen. Geen zin om te expliqueren. Batteries are low.

    Nochtans ontbreekt het niet aan boeiende vooruitzichten voor volgend jaar. We gaan de Pyreneeëncols oprijden: Tourmalet here we come! Het parcours voor Les 3 Ballons is hertekend en oogt véél interessanter: salut, les filles, au revoir! Zouden we? En de loopschoenen, die willen ook de deur uit: de 20 in Brussel, RTWA, een paar halve marathons. Zou ik niet beter aan mijn voorbereiding beginnen? Ja misschien. Ja. Morgen?