• Trieu-à-Staques, entrée van de speeltuin

    Deze week was het zowat elke dag mooi weer. Gisterennamiddag voelde het zelfs volop zomers aan. En dan sta je op zondagochtend op met deze buienkaart:

    buienradar 20130818-0800.jpg

    Het is intussen 10u en het regent nog steeds. Frustrerend. Neen, in dit weer fiets ik niet. En dus is er tijd om wat te bloggen. Waarover kan ik zo wat schrijven? Even denken...

    Ha juist! Over mijn mooi ritje met de fiets gisterennamiddag! Met de weersvoorspelling voor vandaag zondag had ik vaneigens de buien zien komen en dus trok ik er al gisterenmiddag met de tweewieler op uit. Bestemming? Zover mogelijk tegenwinds rijden, wat - gelukkig - in dit geval betekende: naar Frasnes, naar mijn speeltuin.

    ***

    Ik maak er een toeristische uitstap van. Geen parcours gefixeerd in mijn hoofd, ik beslis pas op elk kruispunt welke weg ik ga nemen. Ik bol naar Geraardsbergen, Lessen en de Frasnes-baan tot Lahamaide. Blauwe lucht met wat witte wolkenslierten. Zal ik naar Trieu-à-Staques fietsen? Vorige zondag reden we met de club door dit stukje klein-Frankrijk - iedereen was enthoesiast. Laat ik er vandaag een paar foto's nemen.

    Chaussée Brunehaut Lahamaide-Wodecq. Een herdenkingsmonument trekt mijn aandacht. Ik hou halt. Met de grote groep vlammen we er steeds voorbij. Ik ben hier reeds eerder gestopt. Vandaag tijd om wat plaatjes te schieten:

     

    'Champ de Bataille ou tombèrent 22 Combattants de la Libération le 5-9-1944'

    2013-08-17 14.52.12.jpg

    2013-08-17 14.52.24.jpg

    Hopla, ik fotografeer onbewust ook mezelf.

    Iets meer detail: 

    ArbreVert - carte.jpg

    Het gebied waar ik nu sta was onder controle van den Duits. A l'Arbre Vert, het punt waar ik hier nu deze foto's neem, had een 69 jaar geleden een confrontatie plaats tussen enkele groepen van het Verzet en de Duitsers. De lange lijst namen op deze herdenkingsplaat laat weinig onduidelijkheid bestaan over wie hier toen het pleit heeft gewonnen.

    Waar kwamen die Combattants de la Libération vandaan? Eh bien, uit Trieu-à-Staques. Uit klein-Frankrijk. Mijn volgende toeristische halte.

    ***

    Elke keer dat ik de slingerende asfaltweg door Trieu-à-Staques volg, geniet ik van het 'Frans gevoel' dat mij hier bekruipt. Ik kom hier meestal ook enkel met mooi weer. En wanneer in de zomer het koren er geel staat, of zelfs net afgereden is, zoals vandaag, dan krijg je er ook de zomers-zonnige kleuren en geuren bij. Tijd voor een paar plaatjes van de mooi gerestaureerde 'Chapelle consacrée à ND du Mont Carmel':

    Chapelle ND Mont Carmel.jpg

     

    Notre Dame du Mont Carmel. Tiens, daar is wel wat over te vertellen:  http://fr.wikipedia.org/wiki/Notre_Dame_du_Mont-Carmel 

    Ik vraag mij dan af wie hier ooit op het idee is gekomen om op deze godvergeten veldweg van Trieu-à-Staques, gehucht van Grand-Monchau, deelgemeente van Ellezelles, in het achterland van Ronse, een kapel toe te wijden aan Notre Dame du Mont Carmel. En waarom. Maar mooi staat ze daar wel, nietwaar:

    2013-08-17 15.05.58.jpg

    Ik voel mij hier toerist in eigen land. Allez, toch in klein-Frankrijk. Mijn tocht gaat verder naar Grand-Monchau en naar de hoogte van Hameau-des-Papins. De omgeving is er al even rustiek en fotogeniek:

    2013-08-17 15.19.26.jpg

    Ik passeer de top van Hameau-des-Papins, in de wielerwereld beter gekend als 'de Rossignol'. Vandaag laat ik die steile kuitenbijter links liggen en met een collega-fietser van de wielerclub Audax Tournai in mijn zog, daal ik Dieu-des-Monts af naar Frasnes. Laat eens kijken, wat kan ik nu uit het menu kiezen? Keuze te over hier: de Calvaire? Hoguenne? Les Monts? Bourliquet? Taillette? Haut-Breucq? L'embarras du choix. Met binnen 2 weken de Galibier op het menu kan ik hier vandaag toch moeilijk gaan doen over een hellingske meer of min. Ik zou ze allemaal wel willen oprijden, maar mijn kilometerteller en mijn uurwerk raden mij aan om selectief te zijn. Ik neem de Bourliquet. Rustig opknabbelen en boven krijg ik er een mooi uitzicht bij:

    2013-08-17 15.39.47.jpg

    Het lukt mij niet om met mijn gsm de wijdsheid en de diepte van het panorama hier voor mij op foto vast te leggen. Ik raad zodus iedereen aan om zelf - liefst met fiets - het Pays des Collines te komen zien, horen, ruiken en voelen. Je zal het je niet beklagen.

    ***

    Ik zet mijn rit verder langs de Rue de la Croisette naar Les Monts:

    2013-08-17 15.52.51.jpg

    Op de achtergrond zie je de Mont-Saint-Aubert, vlakbij Doornik. De foto is genomen vanaf Les Monts, kijkend in zuidwestelijke richting. Laat ik dit even uitvergroten:

    MontStAubert.jpg

    Mijn mondvoorraad raakt op. Ook het peil van mijn drinkbus staat bedroevend laag. Genoeg gespeeld voor vandaag. Wat is de meest economische route om terug te keren? Wel, dat is niet moeilijk: ik sta hier zowat op het hoogste punt van een lange kam die start vanaf Frasnes Notre-Dame-des-Champs en verder loopt tot zowat in Vloesberg-d'Hoppe, vanwaar de hoogtelijnen langzaam afnemen tot in Geraardsbergen. Onderweg krijg je er de magnifieke uitzichten bij van Les Hauts / Beau Site, le Cat Sauvage, le Quatre Vents en d'Hoppe, Lumen en Motte. Ik heb er geen foto's meer genomen. Ook mijn gsm-batterij staat 'low'.

    Mijn rit was 90km lang. Ik ben 3h18min onderweg geweest (met fotografie-tijd inbegrepen). Mijn gemiddelde snelheid: 27,4km/h. Dat lijkt mij allemaal toeristisch aanvaardbaar. Laat het morgen maar regenen.

  • En dan lach je je te barsten

    Kan je je een breuk lachen? Ik moest onmiddellijk denken aan de sketch van Paul Van Vliet: "En dan lach je je te barsten."

    Maar het lachen gaat mij momenteel niet goed af: mijn sportseizoen zit er, nu begin augustus, zowat op. Lopen kan ik de komende maanden vergeten en hopelijk kan ik het fietsen nog rekken tot begin september. De oorzaak? Een liesbreuk.

    Hoe kom ik daaraan, vraag ik mij af?

    Een aangeboren mankement? Misschien. Mijn pa heeft het ooit ook gehad. 

    Het tillen van zware lasten? Wellicht niet, een bureaujob nietwaar!

    Moeilijke stoelgang? Tja, ik weet dat ik te weinig drink (... alleszins te weinig water) en ik verteer ook moeilijk die witte rubberdeeg-broodjes die je tegenwoordig in alle bakkerijen en supermarkten kan kopen. Je kent die misbaksels wel: als je op een echte pistolet duwt dan kraakt en kreukelt die, maar bij zo'n rubber broodje veert het onding onmiddellijk terug naar zijn oorspronkelijk model. Bestaat in ronde en langwerpige vorm, als stokbrood of baguette en zelfs als gewoon wit én bruin brood. Ik vermijd zoveel mogelijk om dat spul te eten (zitten daar soms siliconen in?) Mijn darmen blokkeren daarop. Maar ja, af en toe...

    Of heb ik het laatste jaar op 't werk 's middags - omdat de andere schotels niet veel soeps waren - te dikwijls 'spaghetti bolognaise' gegeten? Die heeft immers ook een kwalijke verteerbaarheidsreputatie.

    Enfin soit, het doet er niet toe, we zitten ermee. Volgende week met de breuk naar de 'specialist' en dan weet ik iets meer.

    Alleszins gaat het kruis over mijn deelnames aan Run to Walk Again - het was anders mijn laatste optreden in 'bank-van-hier' kleuren geweest - en Brussels Half Marathon - ik wou er mijn tijd verbeteren. Aan de Ekiden moet ik zelfs niet meer denken. Mijn volgende loopwedstrijd zal in 2014 zijn. Bwa, er zijn nog mensen die nu al loopplannen maken voor 2014. Zo erg kan dat niet zijn zeker?  Huilen  Euh, ik zal toch nog mogen lopen? Onbeslist

    Intussen kan ik heel even terug 'full-time' coureur worden... Heel even, hopelijk tot na de Galibier. Coureur met handicap. Tot de dag van de heelkundige ingreep, want daarna is het een paar maanden helemaal gedaan met de olympic feeling. Zelfs met een bureaustoel over en weer rollen wordt dan delicaat.

    Man man man! Je lacht je te barsten! Want dat zijn leuke dingen voor de mensen!