• Year 5. On your marks.

    De blog-jaarwende. Zonder veel commentaar, maar bekijk zeker deze mooie flashmob: 

    http://www.youtube.com/watch?v=ARwZ3scXQ7U

     

    ***

    _DSC0175.JPG

  • Emmanuel de Las Cases

    Mon seul code.png

    Kent u Las Cases? Misschien niet, maar trek u dat niet aan. Dit is een blog in de blog-afdeling 'sport' en daar hoor je de naam 'Las Cases' niet echt te ontmoeten of te kennen.

    Behalve natuurlijk als u - bewust of stoemelings - bij De Mieren bent verzeild. Hier is er immers een grote kans dat u namen en begrippen tegenkomt die niets, maar dan ook niets met sport te maken hebben. Veel sportieve meerwaardezoekers zijn daar al op afgeknapt. Picard, Semmelweis, Blowin' in the wind, tot zebra's toe, echte sportmensen moeten daar niet van weten. Velen lezen nu de boeiende lotgevallen van Timothy, Walivo of wie weet, zelfs van Luc de pompier. Moest een zelfstandige zijn klandizie zo weten wegdwalen, hij zou snel zijn zaak sluiten. Shutdown, maar dan definitief.

    Maar zie, zo gaat dat niet bij De Mieren. Hier blijft de deur open. Hier blijft het menu allerhande speciale, exotische en markante kost bevatten, en wie dat niet lust, héwel dat die zijn ... < GECENSUREERD >

    ***

    Terug naar het punt van de dag. Kent u Las Cases?

    Neen dus.

    Ik intussen wel. Maar, pas op, ik heb er ook een tijd over gedaan om er iets meer over te weten. Wilt u echt weten wie of wat Las Cases was? Heeft u even tijd? Ga zitten, maak het u gemakkelijk, ik ga het u even expliqueren.

    ***

    DSCI0134.JPG6 Maart 2009. Paris. Hôtel des Invalides. Tombe de Napoléon Bonaparte.

    Samen met mijn eega bezoek ik de laatste rustplaats van l' Empereur. Er zijn niet zo heel veel plaatsen waar ik stil van word, maar dit is er zo een.

    Andere zijn soldatenkerkhoven, grote, met ontelbare rijen witte grafstenen, en kleine, een handvol identieke zerkjes weggestopt tegen een witte kerkmuur. Maar daarover gaan we het vandaag niet hebben.

    Het graf van Napoléon. Een figuur uit de geschiedenisboeken. Vanaf onze kinderjaren in de lagere school heeft men ons over Napoléon verteld. En later kwam de naam regelmatig in de lessen terug, in positieve of negatieve context. Maar ongeacht hoe je denkt over de man, wanneer je vlakbij dat graf staat, dan word je stil. Ik toch.

    ***

    Ho, ik heb lang zonder overpeinzingen aan Bonaparte geleefd hoor. Een wetenschappelijke opleiding en een job die zich vooral tussen IT-ers afspeelt geven weinig aanleiding tot contact met geschiedenis, laat staan met Napoléon.

    Maar dan, sedert die bewuste dag in maart 2009, heeft l' Empereur mij terug in zijn greep gekregen. Neen, niet alleen omwille van zijn logo, een mooi gestileerde, gekroonde hoofdletter N tussen 2 palmtakken, maar wel omwille van de erfenis die hij in West-Europa heeft achtergelaten. Alle oorlogen, lotelingen en pauselijk gekroonde hoofden ten spijt, vandaag leeft zowat gans West-Europa in staats-, rechts- en schoolstructuren van de hand van Napoléon. De Europese Unie avant-la-lettre. Spijtig genoeg toen al, en nu nog, hevig tegengewerkt door de Britten.

    Het was de volgende tekst daar in Parijs die bij mij is blijven plakken:

    'Mon seul code par sa simplicité a fait plus de bien en France que la masse de toutes les lois qui m'ont précédé.'

    DSCI0143.JPGEen tekst die daar vlakbij de tombe op een halfverheven beeldhouwwerk staat. Ik heb er een foto van genomen. (U weet intussen al dat ik soms de vreemdste zaken fotografeer). Maar kijk, zo'n uitspraak zet mij aan het denken. Mijn hersenen beginnen dan te zoemen. Heel wijs, wat daar staat. Kan ik dat ook ergens gebruiken?

    In april 2009 (en de jaren nadien) gaf ik een lezing (beroepshalve) in Antwerpen. In mijn slides zaten meerdere foto's uit het Hôtel des Invalides. Ook de foto hiernaast. Om maar te zeggen... Onbeslist

    ***

    - Allemaal goed en wel, beste Navidad, maar hoe zit dat nu met Las Cases?

    Ha, u bent er nog? Goed zo.

    Geduld. Patience. Onder de bewuste tekst die ik hierboven heb geciteerd, staat in een kleinere font:

    LAS CASES (Mém)

    Ik had daar in maart 2009 weinig diepgaande kennis van het doen en laten van Napoléon. Ik wist ook niet wie of wat Las Cases betekende. Maar het bleef toen een 'fait divers', waar ik nadien geen verder onderzoekwerk heb naar verricht. Tot recent.

    Ik ben sedertdien meer en meer over Napoléon gaan lezen. En raar maar waar, eens je daar gaat op letten, kom je zijne keizerlijke hoogheid 'N' overal tegen.

    In Londen bijvoorbeeld, in de voetgangerstunnel vlakbij de triomfboog en het ruiterstandbeeld voor Wellington:

    2012-10-09 09.32.42.jpg

    flags Napoléon.png

    Het was oktober vorig jaar dat ik door de tunnel wandelde en er met mijn gsmmeke meerdere foto's nam van de betegelde muren. En hoewel de diverse afgebeelde taferelen daar in Londen vooral een verheerlijking zijn van "de dappere daden en het nobele werk van de Duke of Wellington", kon ik er toch niet aan weerstaan om met diep respect - en zelfs met enige fierheid, maar ook spijt - de Franse tricolore te fotograferen. Vive l'Empéreur, zal ik er stilletjes bij gedacht hebben. Stoer

    ***

    En waar je gaat langs Waalse wegen... Op mijn détours 's avonds vanuit Leuven - om het verkeersdébacle van Ring 0 te ontvluchten - passeerde ik de laatste weken enkele keren langs Waterloo. Ik reed er zelfs al 2 keer het Dernier Quartier-Général de Napoléon voorbij:

    D_Q_G_(2).jpg

    Ooit al bezocht? Moet je zeker eens doen.

    ***

    En zie, daarstraks stapten mijn eega en ikzelf in Aalst de taverne "Graaf van Egmont" binnen, voor ons taske koffie-na-de-wandeling, en wat hangt daar binnen aan de muur? Ingekaderd achter glas, een Franse 'tricolore', in het midden de letter N. Redelijk oud zo te zien. 200 jaar? Ja, zoiets. Spijtig dat ik geen foto heb kunnen nemen.

    Overigens was dit vandaag een dubbele ontmoeting met onze vriend N. Toen ik deze voormiddag mijn club-koerstenue aantrok om een eindje te gaan fietsen (- jazeker, ik ben nat geworden -), werd ik me plots heel bewust van een van de sponsorlogo's op onze trui:

    napoleon games logo.png

    De tricolore kenmerken van ons tenue, dat hadden we hier al eerder opgemerkt (1). Maar dat er sedert dit jaar ook zo'n opschrift op staat... Geef toe, dat begint toch op te vallen? Of nie of wa?  Lachen

    En voilà, zijn we dan toch bij de sport beland, hé!

    ***

    Overigens, er is nog een klein detail.

    Wat is de feestdag van onze club?

    - 15 augustus, meneer!

    En wat was de feestdag die - bij gebrek aan een patroonheilige met dezelfde naam - ooit voor en door Napoléon werd vastgelegd?

    - Zijn geboortedag, meneer!

    En dat is?

    - 15 augustus , meneer!

    ***

    Las_Cases.jpgEmmanuel-Augustin-Dieudonné-Joseph, markies nadien graaf de Las Cases (geboren op 21 juni 1766 nabij Blan in de Tarn, overleden op 15 mei 1842 in Passy-sur-Seine) is een Franse historicus. Las Cases vergezelt in 1815, na de nederlaag in Waterloo, Napoléon in ballingschap naar Sainte-Hélène. Hij neemt op een informele maar zeer onverdroten wijze notities van de gebeurtenissen in 1815 en van de gesprekken met Napoléon, die hij later publiceert in zijn Mémorial de Sainte-Hélène.   (http://fr.wikipedia.org/wiki/Emmanuel_de_Las_Cases)

    Dik 2000 bladzijden telt die Mémorial (in het Frans).

    Ik ben intussen aan bladzijde 125 gekomen. Nog niet echt halverwege dus.

    ***

    Le 10 juillet, devant l''île d'Aix, Napoléon, qui se trouve à bord de la frégate Saale, charge Las Cases (à cause peut-être de sa connaissance de l'anglais) et Savary, de négocier avec le capitaine Maitland, commandant du Bellerophon. Las Cases revêt un uniforme et se rend auprès de l'Empereur:

    « – Pourquoi, Monsieur, ne mettez-vous aucune de vos décorations ?
    – Mais, Sire, parce que je n'en ai point.
    – N'avez-vous pas au moins la Légion d'Honneur ?
    – Non Sire.
    – Comment est-ce possible ? Allez demander à Marchand une des miennes. »

    Et c'est avec une croix d'officier trouvée par Marchand dans une cassette que Las Cases se rend à bord du navire anglais. 

    ***

    Er is nog iets...

    Amaai, er komt hier geen einde aan vandaag. Waar gaan we 't schrijven?

    Mijn post van vandaag herinnert er mij immers aan dat ik u, beste lezer, surfer, fietser of loper, nog een verhaal verschuldigd ben over Portland. (2)

    Reeds lang stel ik dat uit. Mijn Portland-verhaal heeft immers ook vandoen met Napoléon. Het is een verhaal dat te ongelooflijk is om waar te zijn. Hoe groot kan toeval zijn? En toch.

    Maar laat ons afspreken dat ik u daar binnenkort meer over vertel. Okee?

    ***

     

    (1) Tricolore: http://mieren-van-de-galibier.skynetblogs.be/archive/2010/10/09/tricolor.html

    (2) Portland: http://mieren-van-de-galibier.skynetblogs.be/archive/2011/11/27/toe-val.html

  • Mizuno Wave Rider

    Het is gebeurd.

    Ondergetekende heeft zich zopas nieuwe loopschoenen gekocht...

    ... en het zijn geen Nikes.

    Ik loop al jaren, wat zeg ik, decennia, met Nike schoeisel. Air Max. Air Pegasus. De ganse Air familie heb ik over beton en asfalt gelopen. Nike schoeisel. Nike loopkledij. Mijn tweede naam is Nike. Zo fel zit dat er bij mij in.

    Ooit 'Le Coq Sportif' gekocht, schoon schoentjes, dat wel, ... maar er mijn pikkels mee omgeslagen (voor mijn Nederlandse lezers, lees: mijn enkel verstuikt). Dus geen Coq Sportif meer. Alsof het toen aan de schoenen lag. Ik heb nadien nog meermaals mijn enkel verstuikt. Met Nikes. Maar Coq Sportif stond intussen door dat spijtig voorval op de verboden lijst.

    En niet alleen de sportieve haan, maar ook alle andere niet-Nike schoenen kwamen op de verboden lijst te staan: Adidas, Asics, noem maar op. Af en toe wel eens een schoentje gepast, maar nooit aangetrokken. Wie 't schoentje past, trekt een Nike aan, was de leuze.

    Tot vandaag.

    MRD16M5-1.jpgVandaag is het gebeurd. In de Go Sport heb ik deze voormiddag een paar niet-Nike schoenen gekocht. Let wel! Ik heb Nikes gepast. Fel rode Nikes. En ook Asics. Toffe loopschoenen. Zaten goed. Nike voel ik omzeggens niet meer aan mijn voeten, zo vertrouwd gegoten zitten die. De Asics voelde ik wel: een stevige steun aan de wreef, en een zool die duidelijk als buffer tussen mijn voet en de grond zit. Good stuff. Moeilijk om een keuze te maken.

    Enfin, ik ben uiteindelijk buitengewandeld met een paar zwarte Mizuno Wave Rider 16 schoenen. Die lijken zowaar identiek als de Nikes aan mijn voeten gegoten te zitten. Toch eens proberen? Wie weet. Zegt de verkoper dat dit momenteel in Frankrijk een zeer populaire schoen is. Tiens, zou mij dat helpen begin maart in Parijs?

    Intussen ben ik op het internet naar wat commentaren gaan kijken: die lijken alvast veelbelovend. Ik kan amper wachten om met mijn nieuwe aanwinsten de straat op te gaan ... of beter te lopen. Wacht zie, ik stop er hier mee, ik ga nu direct lopen. CU !

    ***

    De commentaar van Running Shoes Guru:   http://www.youtube.com/watch?v=mMgy4YTNBPk