• Hajrá ! Hajrá !

    Telekom Vivicitta.png

    Öt - Négy - Három - Kettő - Egy - Mehet!

    Boedapest, zondagochtend. 9u05.

    In het zog van (het merendeel jongere en) snellere lopers dan ikzelf draai ik Árpád híd op, de brede brug die ons vanaf Margaretha eiland naar Pest op de linkeroever leidt. Veel tijd om na te denken over het waarom dat ik dit doe heb ik niet. Er wordt stevig gelopen en ik bestudeer het koersverloop. Ben ik hier niet te snel gestart? Mijn doelstelling is om deze halve marathon in de buurt van 1u30 te eindigen en dan is het veel verstandiger om gewoon bij de pacemakers te blijven. Die lopen momenteel een heel eind achter mij. Ja dus, ik ben te snel weg.

    DSCI0022.JPG

    Maar dan is daar ook de wind: die zit in het voordeel in het eerste deel van de race en bijgevolg in het nadeel na het verste keerpunt net voorbij Szabadság híd, de Vrijheidsbrug. Ik waag het erop om in de heen-loop wat voorsprong op mijn schema te nemen, om dan in de terugkeer, met de nadelige wind, wat gas terug te nemen. Laat die pacemakers met hun ballonnen dan maar terugkomen. Ik pik wel aan als het zo ver is.

    Budapest Felmaraton parcours.png

    _DSC2373.JPG

    Het weer zit alvast mee. De zon schijnt. Blauwe lucht. Een aangename temperatuur om te lopen.

    En wat een decor! De mooiste hoofdstad van Europa. Esthetisch gezien overtreft dit hier Parijs, vind ik.

    ***

    Na 6 kilometer heb ik nog steeds 200 meter voorsprong op de pacemakers. Benieuwd wanneer die mij gaan inlopen, want dat dat te gebeuren staat, voel ik aan mijn krokkedeizen. 

    En inderdaad vanaf kilometer 10, op rechteroever, voel ik mijn tempo verzwakken. Ik kom nog door in een 'verdienstelijke'  41'50, maar ik moet de tegenwind nog het hoofd bieden.

    - Hajrá ! Hajrá !  roepen de supporterende toeschouwers onderweg. "Doorgaan! Doorgaan!" 

    Merci! Het zal inderdaad nodig zijn.

    Aan kilometer 13 gaan de ballonnen mij voorbij. En wat ik intussen al vreesde: ik kan niet aanpikken. Mijn tempo ligt iets lager en meter per meter schuiven de pacemakers met hun gevolg van mij weg. Ik ben al blij dat ik hen de resterende kilometers steeds voor mij uit zie lopen. 51 seconden moet ik uiteindelijk toegeven. 1u30'51 klok ik af. Oef! Net de eer gered dat dit geen 1u31 is geworden. 

    Is dit voor herhaling vatbaar? Of moet ik toch maar terug alles op het fietske gaan zetten?

    Binnen dik anderhalve maand wil ik comfortabel de Stelvio op fietsen. En de Mortirolo. En vooral die laatste doet mij nu al beven. Hajrá ! Hajrá !

    2015_0016_01_0168_12.jpg

  • Telekom Vivicitta Félmaraton 2015

    _DSC2503.JPG

    Onder de Elisabeth-brug

    Zaterdagavond, 23u.

    Nog 10 uren vooraleer de Halve marathon van Boedapest van start gaat. En bibi loopt mee. 21 kilometer amusement in de Hongaarse hoofdstad, voornamelijk langsheen de Donau. Na Bratislava, Brussel, Milaan en Parijs voeg ik morgen een vijfde 'halve' aan mijn palmares toe.

    Wat mijn 'tijd' gaat worden... geen flauw idee. Ik kan vanzelfsprekend 21 kilometer lopen, maar ik heb niet op snelheid getraind. En dan gaat dit feest morgenochtend ook nog door om 9u! Om negen uur! Mijn benen slapen dan nog! Miljaar! Dit wordt heel vroeg opstaan, ontbijt, uitchecken, tram naar Margarethabrug nemen en naar de start van het evenement op Margaretha-eiland wandelen. Om 9u05 zal ik mij afvragen waarom ik dit in godsnaam doe.

    Et bien, nobody knows!

    _DSC2516.JPG

    ---

     

     

    Post nr 250

  • Waarvan leven de Denen?

    _DSC2521.JPG

    Zoals u wellicht al weet, beste bezoeker van deze blog, botst de schrijver van dit proza regelmatig op prangende vragen. Zo ook gisteravond, na een welgesmaakte maaltijd.

    Na enige socio-economische bespiegelingen - die ik de lezer hier wijselijk bespaar - belandden we aan tafel uiteindelijk bij de vraag waar de landen in Europa zoal hun inkomsten vandaan halen. Voor België zijn dat, zoals we allemaal weten, bier, chocolade en baggerwerken. Duitsland heeft technologie. Degelijke technologie. Siemens, Miele, Volkswagens en zo. Zweden heeft ijzererts, Volvo, Ikea en veel hout, net zoals Finland, dat ook Nokia bezit, de recente overnemer van Lucent-Alcatel. Italië heeft pasta's allerhande, Chianti en Alfa Romeo. Rusland voert gas uit, net zoals Noorwegen. En zo konden we doorgaan.

    Al die landen voeren afgewerkte producten of ruwe grondstoffen uit naar het buitenland en krijgen in ruil daarvoor deviezen. Inkomsten. Een positieve handelsbalans. Om van te leven.

    Maar dan reden we in onze brainstorming plots vast.

    Waarvan leven de Denen? was de vraag die in het dessert bleef kleven zonder antwoord.

    Landbouw? Windenergie? Voeren die dat uit naar het buitenland? Of consumeren de Denen dat gewoon zelf? In dat laatste geval brengt dat geen inkomensstromen uit het buitenland op gang. Telt dus niet mee.

    Noem maar eens een Deens product. Hee?

    Juist! Het enige wat ook wij na enig denkwerk konden concluderen is Lego. Gewoon Lego.

    Ik kon de Deense inkomsten nog net wat aandikken door ook Duplo aan het magere lijstje toe te voegen, maar dat leek dan toch alles te worden. Er is niets anders. Denen leven van plastieken blokjes. C'est tout.

    Of had u een ander idee?

  • Rodebietensap

    Een mens staat soms van zichzelf verstomd. Tot vorige week kon ik geen poot mee met de A-groep van onze club. Zowat elke rit werd ik minstens 1 keer gelost en kon ik moedeloos het peloton van mij zien wegrijden. In één rit werd ik zelfs tot viermaal toe op achtervolgen aangewezen. Om depressief van te worden.

    En kijk, vandaag, nog geen week na het débacle van vorige maandag, volg ik zowaar met gemak mijn compagnons en schiet er nog 'poeier' over om ettelijke keren vanuit de achterste posities vooraan de kopmannen de weg te gaan influisteren. En op de hellingen? Mee met de kop, zonder verpinken.

    Onderweg hield mijn wederopstanding mij wel bezig: waaraan heb ik dit te danken?

    rodebiet.jpgZou het komen doordat ik deze week slechts 1 keer ben gaan lopen in de plaats van 3 keer?

    Of is het omdat ik terug op mijn lichte fiets rij?

    Heeft de dubbelrit van vorig weekend, waarbij ik op het einde gans choco eindigde, dan toch enig trainingseffect gehad?

    Was het gewoon mijn ritje van vrijdag naar Montignies en terug, 74 kilometer op de 29-er-met-de-dikke-banden?

    Levert het dagelijks glas rode bietensap dan toch toverkrachten?

    Of is het dat alles tezamen misschien?

    Ik weet het niet.

    Hopelijk had ik vandaag niet uitzonderlijk een zeldzame goede dag.

    Dat zou pas deprimerend zijn.

  • Leeg zitten

    Het is mij vandaag nog eens overkomen: leeg zitten, compleet leeg. Na een mooie rit langsheen de Schelde- en Denderboorden, ging in Aalst het licht geheel uit. Niettegenstaande het Dender-jaagpad van Aalst naar Ninove zo vlak is als een biljart, moest ik mijzelf dwingen om de trappers te blijven ronddraaien. Geen jus meer. Ook geen eten meer op zak. En voilà, zat ook de wind nog nadelig in het westen. Man man man! En zeggen dat ik dit débacle zelf had gezocht ...

    13314907334_2f5d54fc20.jpg

    ... een mooie rit langsheen de Schelde- en Denderboorden ...

     

    Twee dagen na mekaar gaan fietsen: met mijn natte-dweil-conditie heet dat: blufpoker. Gisteren in de rit naar Rebecq kreeg ik amper de te snelle start verteerd. Op de steenweg in Bierghes moest ik naar adem happen en reed de groep voor de zoveelste keer dit jaar van mij weg. Not again! Pffff! Pas 5 kilometer en 1 bochtige afdaling later kon ik weer aanpikken. Geen idee of iemand mijn verzopen toestand daar heeft opgemerkt...

    eddy-merckx-3.jpg

    ... kreeg ik amper de te snelle start verteerd ...

     

    Vanmorgen dan, en mede door mij in de gauwte georganiseerd, trok een groepje van 10 man noordwaarts, richting Wetteren en de Scheldeboorden. De terugrit vanaf Dendermonde volgde het jaagpad van de Dender. Onderweg kon ik weer mijn nummertje opvoeren: gelost worden tegen de Schelde, een gat van 200 meter aangesmeerd krijgen en dik 3 kilometer moeten jagen om het nietsvermoedende gezelschap weer bij te halen. Ik word nog specialist in het dichtrijden van gaten. Nu nog leren om het wiel te houden...

    ***

    Verklaring van de gebruikte uitdrukkingen:

    leeg zitten: geen energie meer in de benen hebben; liever op het fietszadel blijven zitten zonder de pedalen rond te draaien

    het licht gaat uit: waar er zonet nog fut en goesting waren om te fietsen, zijn die nu plots verdwenen; iemand deed het licht uit

    geen jus meer: geen jus meer in de benen hebben; synoniem van 'leeg zitten'

    natte-dweil conditie: de fysieke prestatiemogelijkheden van een natte dweil hebben; niets vertoont meer neiging tot algehele onbeweeglijkheid dan een natte dweil

    een gat aangesmeerd krijgen: geconfronteerd worden met het feit dat je mederenners een stuk sneller kunnen fietsen dan jijzelf en dat je bijgevolg met je véloke alleen achter blijft; de afstand die daarbij groeit tussen jou en je beste vrienden is het gat dat zij jou aansmeren

    een gat dichtrijden: het hierboven geschetste gat ongedaan maken (*)

    het wiel houden: op korte afstand van je voorligger blijven rijden, liefst luttele centimeters verwijderd van het achterwiel van de desbetreffende coureur in wiens wiel je zit; heeft dus niets vandoen met het mogen bijhouden van een of ander wiel dat men jou ergens in je pollen heeft gestopt

    in het wiel zitten: kort achter je voorligger blijven rijden (zie hoger); mag niet letterlijk geïnterpreteerd worden: het betaamt een renner niet om letterlijk in een wiel te kruipen; we betwijfelen overigens heel sterk of dit wel zou lukken... 

    ***

    (*) Uit "Het ABC van het cliché", Kris V., Humo, 1988

  • Ganzen zijn slimmer dan renners

    Mijn vorige post draaide rond het efficiënt gebruik van de beschikbare energie in een groep fietsers, of laat het mij noemen: een groep wielrenners.

    Het ging daarbij niet over de manier waarop een koersend peloton met energie omspringt. In een koers wordt meestal met energie gewoekerd, liefst natuurlijk met de energie van de andere renners, van de tegenstrevers. Luidt het gezegde immers niet: "Koersen is eerst het bord van de ander leeg eten, vooraleer je aan je eigen bord begint."?

    Neen, we hebben het niet over de koers. Wel over het rijden van een groep fietsers waarbij het de doelstelling is dat de ganse groep op een comfortabele wijze tezamen een parcours aflegt.

    Mijn discours in de vorige post was vrij duidelijk: efficiënt omspringen met de beschikbare energie van een groep renners vraagt (vooral) een aangepaste rijstijl van de kopmannen. En die aangepaste rijstijl vinden we  - driewerf helaas - zelden terug in de vele groepen fietsers die ons landje, of zelfs deze ganse aardkloot, bevolken. Men kan er treurig om zijn, of opstandig. Alleen, het brengt allemaal geen zoden aan de dijk: men heeft er geen oren naar. La folie persiste ...

    ***

    flok-of-birds-v-formation.jpg

    Ik ben even gaan neuzen op het internet naar voorbeelden waar groepen zich wél efficiënt weten voort te bewegen. Voorbeelden waar wél een gepaste stijl van samenwerken gehanteerd wordt. Waar wél de nodige intelligentie aanwezig is om een groep optimaal te sturen.

    En vaneigens, we weten dat al lang, in de dierenwereld zijn er tal van voorbeelden te vinden van intelligent groepsgedrag. Vogels, vissen, zoogdieren, ja zelfs bijen en mieren tonen meer gezonde groepsgeest dan menig groepen fietsers. Ik vond een heel interessant (engelstalig) artikel over het vliegen van ganzen in een V-vormige formatie:

    https://karthijaygee.wordpress.com/2011/01/02/do-you-know-why-do-birds-fly-in-v-formation/

    Het artikel maakt het idee voldoende duidelijk. Hieronder heb ik het belangrijkste deel vertaald:

     

    Waarom vliegen ganzen in een V-formatie?

    In de voorbije jaren hebben wetenschappers theorieën geopperd waarom migrerende vogels zoals ganzen in een V-vormige formatie vliegen. Een studie, een tijd geleden verricht,  wierp wat licht op deze bijzondere V vorm. Deze studie ontdekte dat vogels die in een V-formatie vliegen een lager hartritme vertonen dan vogels die alleen vliegen.

    Waarom?

    De aërodynamische V-vormige formatie vermindert de luchtweerstand die elke vogel tijdens het vliegen ervaart in vergelijking met een vogel die solo vliegt. Dit laat zo'n vogel toe om een langere afstand (duizenden kilometers) af te leggen met veel minder inspanning.

    Ganzen bijvoorbeeld kunnen, met eenzelfde hoeveelheid verbruikte energie, een 70 percent grotere afstand afleggen wanneer ze in groep vliegen dan wanneer ze alleen vliegen. In deze formatie zal de vogel in de koppositie een grotere luchtweerstand ervaren en hij zal dus iets harder moeten werken. Maar wanneer de kop-vogel moe is, laat hij zich uit zijn positie zakken en gaat hij achterin in een van de V-lijnen post vatten. Een andere vogel zal van achter uit snel naar voren gaan post vatten in de leidende positie, en zodoende de V-vorm behouden.

    Hetzelfde gebeurt voor de vogels in de staartposities, vooral zij aan de uiteinden van de V-formatie, gezien zij sneller vermoeid geraken dan de vogels in het midden. Deze cyclus herhaalt zich voortdurend terwijl ze naar hun bestemming reizen. Elke vogel krijgt de kans én de verantwoordelijkheid om de kop te nemen zowel als om te genieten van de positie in het midden, waar de luchtweerstand lager is. 

    Het kunnen genieten van minder luchtweerstand komt doordat de vogels vooraan de aërodynamiek creëren en verbeteren van de collega's die volgens een lijn van een V volgen. Met andere woorden, deze formatie klieft de lucht die dan gemakkelijker over de rest van de groep vloeit. Dit betekent dat alle vogels van een individueel voordeel genieten terwijl ze samen harmonieus als een team samenwerken.

    Als een team werken betekent minder werk voor elke vogel individueel omdat vliegen heel veel energie vraagt van vogels die een lange reis maken. De V-formatie helpt migrerende vogels zoals ganzen om hun energie efficiënt en effectief aan te wenden om hun ene doel te bereiken, namelijk op hun bestemming geraken.

    Alle leden van het team doen hun deel en genieten op hun beurt van het werk van de anderen. Hoe ze in formatie blijven? Wel, zo gauw een vogel zijn positie zou verlaten, zal hij onmiddellijk de luchtweerstand voelen van een 'solo-vlucht' en hij zal snel weer zijn positie in de formatie opzoeken. Dit demonstreert hoe teamwerk een belangrijke rol speelt in de natuur.

    ***

    Bent u het, na het lezen van dit artikel, met mij ook eens dat ganzen slimmer zijn dan renners, cyclosportieven en andere wielertoeristen? 

    En neen, ik heb niet beweerd dat coureurs in een V-formatie moeten gaan fietsen...

    En ik heb ook niet geschreven dat renners dommer zijn dan ganzen.

    Neen toch?