Col des Aravis

Donderdag 16 juli.

Vandaag mijn laatste fietsrit hier in Annecy. Morgen gaat het huiswaarts, met de auto. Het belooft opnieuw een warme dag te worden en om kwart na 8 ben ik de deur al uit, op weg naar Annecy en zijn meer. Bestemming vandaag is de col des Aravis vanuit Flumet. Die hebben we intussen al met de auto gedaan en heel lastig oogt les Aravis niet. Maar gemakkelijk mag ook. Mij hoor je niet klagen.

Piste cyclable op de linkeroever. Ik loop een groep in van een man of 10. Excuseer van 6 man en 4 dames. De groep rijdt rustig. Het is telkens ook opletten bij het 'nemen' van de talrijke 'poortjes' op de piste. Een voor een er door. TCC - Twickenham Cycling Club staat op enkele truitjes te lezen.

- Where is Twickenham? vraag ik aan de hekkesluiter achteraan.

- South-west London. We're here for a week.

Ik verneem dat Twickenham Cycling Club geen klein clubje is: zo'n 500 leden. Vijfhonderd! Hallo zeg! Er wordt in verschillende groepen gefietst. Zowel in competitie als recreatief. Maar mijn gesprekspartner neemt aan andere competitie deel, zegt hij: running.

- Marathon?

- Yeah. New York, London, Berlin, Boston, Chicago, Paris,...

Hij somt mij een indrukwekkend lijstje op. Maar zelfs 1 marathon is voor mij al indrukwekkend.

- Ever done Brussels?

- No.

- Should do that one. It's the toughest.

Laat ik maar wat reclame maken, nietwaar! Ik voeg er eerlijkheidshalve bij dat ik het zelf bij halve marathons hou en dat ik dat al ver genoeg vind. 

Een poortje verder beland ik naast een van de dames in het gezelschap. Ik vraag haar of er veel vrouwen in de club zijn aangesloten.

- Oh. Fifty-Sixty-ish.

Oeps, dat zijn er enkele meer dan de 3 dames in onze club.

- Het vrouwen-wielrennen zit in de lift, vertelt zij mij. Steeds meer dames op de fiets.

Zou dat ook naar onze contreien overslaan?, zit ik te denken.

Wat later houden de TCC-ers halt (voor een tussenstop?). Ik zet mijn weg solo verder richting Ugine.

***

In Ugine wacht mij een verrassing. Ik ben van plan de D1212 te volgen tot Flumet en de voet van Les Aravis, maar een route barrée beslist er anders over. Ik krijg een déviation aangeboden. Die stond niet in mijn programma.

DSCI0114.JPG

Wat baat het dat een col 'Ouvert' is, als de weg er naartoe hermetisch dicht is. Plaisanteries!

De omleiding kronkelt links omhoog, door het dorp van Ugine. Even vrees ik ook de Col de l'Arpettaz cadeau te krijgen, maar gelukkig splitst de weg honderd meter verder: het wordt minder erg ...

DSCI0115.JPG

Een geur van verschroeid plastic achtervolgt mij tot ik het dorp goed en wel door ben en het bos bereik. Ik verdenk de grote 'usine' van Ugine de atmosfeer hier te verpesten. Intussen blijft de weg klimmen. Misschien is dit niet de Arpettaz, maar het voelt verdorie echt 'col' aan vooraleer ik Héry sur Ugine bereik. Even verder begint eindelijk de afdaling.

***

In Flumet ga ik linksaf en begint de klim van Col des Aravis. Vanuit Flumet is deze col vrij gemakkelijk te noemen. Er zitten een paar kilometer in aan 2 en 3% gemiddeld, en verder gaat het stijgingspercentage naar een schappelijke 7 en 8%. De doortocht door het bergdorp La Giettaz kort de klim mentaal een heel stuk in en eens voorbij La Giettaz ben je binnen de kortste keren boven op de col.

_DSC2663.JPG

Niet vergeten om boven even achterom te kijken: daar ligt immers de Mont Blanc te blinken.

_DSC2667.JPG

Na Les Aravis zet ik koers naar de Col de la Croix Fry. Een klim van 4 kilometer. Het is middag. De zon zit hoog en brandt op de rug. La Croix Fry is mijn laatste col deze vakantie, er rest mij nog een afdaling naar Thônes en verder de brede weg naar Argonay. 

Bovenop la Croix Fry is er een mooi groot 'restaurant-bar'-terras: "Les Rosières". Met een gerust geweten zet ik er mijn fiets aan de kant en tracteer ik mijzelf op une grande bierre pression. Het is welletjes geweest. Santé!

Croix Fry.png

Commentaren

  • Heerlijk verhaal weer. Zitten de hoogste bergen er voor dit jaar op?

  • Hoi Wim! Voor dit jaar zouden de hoogste bergen beklommen moeten zijn, maar dat dacht ik ook al na mijn bezoek aan de Stelvio. Hoewel... de Stelvio was zowat dubbel zo hoog als de colletjes die ik nu ben opgefietst.

De commentaren zijn gesloten.