Een Afrikaan zijn

 

sunset at Nikambu.png

Zonsondergang in Nkambeni

I am an African

Not because I was born there

But because my heart beats with Africa’s

I am an African

Not because my skin is black

But because my mind is engaged by Africa

I am an African

Not because I live on its soil

But because my soul is at home in Africa

 

When Africa weeps for her children

My cheeks are stained with tears

When Africa honours her elders

My head is bowed in respect

When Africa mourns for her victims

My hands are joined in prayer

When Africa celebrates her triumphs

My feet are alive with dancing

 

I am an African

For her blue skies take my breath away

And my hope for the future is bright

I am an African

For her people greet me as family

And teach me the meaning of community

I am an African

For her wildness quenches my spirit

And brings me closer to the source of life

 

When the music of Africa beats in the wind

My blood pulses to its rhythm

And I become the essence of sound

When the colours of Africa dazzle in the sun

My senses drink in its rainbow

And I become the palette of nature

When the stories of Africa echo round the fire

My feet walk in its pathways

And I become the footprints of history

 

I am an African

Because she is the cradle of our birth

And nurtures an ancient wisdom

I am an African

Because she lives in the world’s shadow

And bursts with a radiant luminosity

I am an African

Because she is the land of tomorrow

And I recognise her gifts as sacred

 

Wayne Visser © 2005

 

In de ontvangstruimte van Nkambeni National Park zag ik de bovenstaande tekst staan. Ik had dit gedicht al eerder gelezen. Mooier dan wat Wayne Visser hier schrijft kan je gevoelens van diep respect voor land, natuur en mens niet gezegd krijgen.

Na 6 jaar is mijn blog iets anders geworden dan wat 'fietspraat'. En misschien zijn mijn posts in Skynets blogrubriek 'sport' stilaan een vreemde eend in de bijt geworden. 'Hors catégorie' om zo te zeggen. Zolang niemand daar aanstoot aan neemt, mag dat van mij best zo zijn. Een blog permanent op zoek naar een eigen thema. Met feiten en gedachten die ongeordend over mijn keyboard rollen. As the images unwind ...

De commentaren zijn gesloten.